Διαχείριση απορριμμάτων: Είναι ζήτημα διαθέσιμων πόρων;

*Δημοσιεύθηκε στην ελληνική έκδοση του Economist που κυκλοφόρησε μαζί με την εφημερίδα "Η Καθημερινή" στις 30 Οκτωβρίου 2008



Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο ρυθμός παραγωγής απορριμμάτων στην Ευρώπη είναι ευθέως ανάλογος του ρυθμού ανάπτυξης της ευρωπαϊκής οικονομίας. Υπολογίζεται ότι μόνο στις χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης παράγονται ετησίως 1,3 δισεκατομμύρια τόνοι αποβλήτων, εκ των οποίων τα 40 εκατομμύρια είναι επικίνδυνα. Σε αυτά δεν υπολογίζονται οι περίπου 700 εκατομμύρια τόνοι γεωργικών αποβλήτων. Αυτό σημαίνει ότι ο καθένας από εμάς παράγει κατά μέσο όρο ετησίως 3,5 τόνους στερεά απόβλητα. Αν δεν αλλάξουμε συνήθειες, ο αριθμός αυτός πρόκειται να αυξηθεί στο μέλλον. Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) εκτιμά ότι η Ε.Ε. θα παράγει το 2020 45% περισσότερα απόβλητα από αυτά που παρήγαγε το 1995.
Όπως γίνεται κατανοητό, με δεδομένους τους χωρικούς περιορισμούς που ήδη υπάρχουν στην Ευρώπη και την συνεχή επέκταση του αστικού ιστού, οι διαθέσιμοι χώροι για αποθήκευση των απορριμμάτων συνεχώς μειώνονται και πολύ γρήγορα θα φτάσουμε σε οριακό σημείο αν δεν δράσουμε δυναμικά.
Προς αυτή την κατεύθυνση η Ευρωπαϊκή Ένωση εφαρμόζει συγκεκριμένα μέτρα με σκοπό τη μείωση και την ορθή διαχείριση των αποβλήτων. Βασικός στόχος των πολιτικών της είναι η αποσύνδεση της παραγωγής αποβλήτων από την οικονομική δραστηριότητα, έτσι ώστε η ανάπτυξη της ΕΕ να μην οδηγεί αναγκαστικά σε όλο και μεγαλύτερη παραγωγή απορριμμάτων.
Το πλαίσιο της πολιτικής της ΕΕ σε αυτό τον τομέα περιγράφεται από τρεις βασικές αρχές:
1. Περιορισμός του όγκου των αποβλήτων: Δράσεις για τον περιορισμό των παραγόμενων αποβλήτων και τη μείωση της επικινδυνότητάς τους. Η μείωση των παραγόμενων αποβλήτων συνδέεται στενά με τις μεθόδους παραγωγής των προϊόντων, με τα υλικά που χρησιμοποιούνται για τη συσκευασία και τη μεταφορά τους στους χώρους κατανάλωσης.
2. Ανακύκλωση και επαναχρησιμοποίηση: Η επαναχρησιμοποίηση και η ανακύκλωσή των απορριμμάτων που δεν μπορούν να περιορισθούν θα πρέπει να είναι ο επόμενος στόχος. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει καθορίσει συγκεκριμένα «ρεύματα αποβλήτων» με στόχο να μειωθεί η γενική περιβαλλοντική επίδρασή τους. Αυτά περιλαμβάνουν τα απόβλητα συσκευασίας, τα οχήματα, τις μπαταρίες, τα ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά απόβλητα.
3. Βελτίωση της τελικής διάθεσης των αποβλήτων και έλεγχος: Όσα από τα απόβλητα δεν μπορούν να ανακυκλωθούν, θα πρέπει να αποτεφρώνονται ακίνδυνα και τα υπόλοιπα να θάβονται. Και οι δύο αυτές μέθοδοι χρειάζεται να εφαρμόζονται με τρόπο που να διαφυλάσσουν την προστασία του περιβάλλοντος.
Για την εφαρμογή των ευρωπαϊκών περιβαλλοντικών πολιτικών, και κατ’ επέκταση και των πολιτικών διαχείρισης των αποβλήτων, διατίθενται εργαλεία χρηματοδότησης σε περιφερειακό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Στη χώρα μας ανάλογες πρωτοβουλίες χρηματοδοτούνται από το Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς (ΕΣΠΑ) για την Περίοδο 2007-2013 μέσα από τα 5 Περιφερειακά Επιχειρησιακά Προγράμματα και το Τομεακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα του ΥΠΕΧΩΔΕ «Περιβάλλον - Αειφόρος Ανάπτυξη» συνολικού προϋπολογισμού 2,77 δισ. €.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο υπάρχουν δύο χρηματοδοτικά εργαλεία με διαφορετικές προτεραιότητες το καθένα, που στοχεύουν στην προώθηση της περιβαλλοντικής πολιτικής της ΕΕ.
Το Πρόγραμμα LIFE+ με προϋπολογισμό €2,143 δισεκατομμύρια για την περίοδο 2007-2013. Το συγκεκριμένο Πρόγραμμα αποτελείται από τρία υποπρογράμματα:

• LIFE+ Φύση & Βιοποικιλότητα
• LIFE+ Περιβαλλοντική πολιτική & Διακυβέρνηση
• LIFE+ Πληροφορία & Επικοινωνία.

Το 78% του Προγράμματος κατευθύνεται σε επιχορηγήσεις εκ των οποίων τουλάχιστον το 50% προορίζεται για το υποπρόγραμμα Φύση και βιοποικιλότητα.
Επίσης, το Πρόγραμμα eco-innovation σκοπεύει στο να φέρει πιο κοντά την ερευνητική δραστηριότητα με την αγορά, όσον αφορά τα φιλικά προς το περιβάλλον προϊόντα, τις τεχνολογίες, τις υπηρεσίες, τις διαδικασίες και τις διοικητικές μεθόδους. Υλοποιείται στο πλαίσιο του Προγράμματος Ανταγωνιστικότητας και Καινοτομίας (CIP) και βοηθά στο να υπερνικηθούν εκείνα τα κρίσιμα εμπόδια που παρακωλύουν την εμπορική επιτυχία των περιβαλλοντικά καινοτόμων προϊόντων.
Όπως φαίνεται αυτό που λείπει τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο δεν είναι οι πόροι. Κάθε άλλο μάλιστα. Στη χώρα μας δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που έχουν κινδυνεύσει να χαθούν πόροι που προορίζονται για την εφαρμογή και αξιοποίηση των μεθόδων διαχείρισης στερεών και άλλων αποβλήτων. Για το σκοπό αυτό γίνονται συχνά εντατικές και αγωνιώδεις προσπάθειες για την παράταση των προθεσμιών υλοποίησης των εγκεκριμένων δράσεων, έργων και προγραμμάτων. Συνεπώς, αυτό που απαιτείται είναι η αλλαγή της νοοτροπίας και του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τα απορρίμματα σε ατομικό και τοπικό επίπεδο. Θα πρέπει να κατανοήσουμε όλοι ότι τα απορρίμματα δεν είναι κάτι άχρηστο, το οποίο θα πρέπει να το αποβάλλουμε όπως-όπως από δίπλα μας. Είναι εν δυνάμει πόροι, οι οποίοι μπορούν να μας αποφέρουν ακόμη και κέρδος. Μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν για την κατασκευή νέων προϊόντων ή μπορούν μέσω της καύσης ή της βιοδιάσπασής τους να παράξουν ενέργεια.
Αλλάζουμε λοιπόν τον τρόπο που σκεφτόμαστε σχετικά με τα απορρίμματα και εφαρμόζουμε την αρχή των τεσσάρων R' s: Reduce (μειώνουμε), Reuse (επαναχρησιμοποιούμε), Recycle (ανακυκλώνουμε) και Recover (ανακτούμε). Οι οικονομικοί πόροι είναι διαθέσιμοι, οι πνευματικοί;


Σημείωση: Το παρόν άρθρο περιέχει πληροφορίες και στοιχεία από την ιστοσελίδα της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Σύγχρονη Δημόσια Διοίκηση: Οι νέες απαιτήσεις και ο καταλύτης για το βέλτιστο αποτέλεσμα

Από το το τρέχον τεύχος του περιοδικού Φιλελεύθερη Έμφαση (τ. 36 Ιούλιος - Αύγουστος - Σεπτέμβριος 2008), το οποίο περιλαμβάνει ειδικό αφιέρωμα με θέμα: "Αποδοτικότητα στη δημόσια διοίκηση".

Έχει ειπωθεί ότι: «χρειάζονται μόνον 20 χρόνια για έναν ριζοσπάστη να καταλήξει συντηρητικός, αν δεν αλλάξει ούτε μία ιδέα». Στην εποχή της διεθνοποίησης των οικονομιών, στην εποχή των ραγδαίων ποσοτικών και ποιοτικών αλλαγών και των έντονων τεχνολογικών εξελίξεων, όποιος δεν αλλάζει, μένει στάσιμος Όποιος δεν ακολουθεί τις εξελίξεις, υποχωρεί. Και μάλλον τα 20 χρόνια που αναφέρθηκαν παραπάνω να είναι πάρα πολλά.

Σε αυτό το συνεχώς μεταβαλλόμενο οικονομικό περιβάλλον, η Δημόσια Διοίκηση οφείλει και αυτή να παρακολουθεί τα νέα δεδομένα, να είναι ευέλικτη και προσαρμοστική στις αλλαγές και στις απαιτήσεις της κοινωνίας. Οφείλει να απαντά στις ανάγκες των πολιτών και να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους.

Για να το πετύχει αυτό χρειάζεται να επανακαθορίσει το ρόλο της και το είδος των υπηρεσιών που προσφέρει στους πολίτες και το κοινωνικό σύνολο. Χρειάζεται να εκσυγχρονισθεί ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί, αλλά και να επαναπροσδιορισθούν οι τομείς της οικονομικής και κοινωνικής δραστηριότητας στους οποίους εμπλέκεται.

Ωστόσο, ό,τι και αν συνεχίσει να κάνει ή ό,τι νέο και αν προστεθεί στις αρμοδιότητές της, η Δημόσια Διοίκηση οφείλει:

- να είναι αποτελεσματική (και με οικονομικούς όρους),
- να είναι ευέλικτη στη δομή και τη λειτουργία της, ώστε να προσαρμόζεται γρήγορα στις αλλαγές,
- να λειτουργεί με ταχύτητα, σεβασμό και διαφάνεια, προς όφελος του πολίτη-πελάτη,
- να εμπνέει εμπιστοσύνη.

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, τα στοιχεία της καλής διακυβέρνησης συνοψίζονται στα εξής τέσσερα:

1. Αποτελεσματική διαχείριση του οικονομικού και ανθρώπινου δυναμικού.
2. Αυξημένη υπευθυνότητα στις δημόσιες υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της αποτελεσματικής λογιστικής, του ελέγχου και της διοικητικής αποκέντρωσης, ώστε να καθίστανται οι δημόσιοι ανώτεροι υπάλληλοι περισσότερο υπεύθυνοι για τις ενέργειές τους.
3. Συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο, ώστε οι όροι και οι κανόνες να είναι γνωστοί εκ των προτέρων σε όλους.
4. Πληροφόρηση και διαφάνεια, προκειμένου να ενισχυθεί ο πολιτικός έλεγχος, να προωθηθεί η δημόσια συζήτηση και να μειωθεί ο κίνδυνος της δωροδοκίας.

Για να τα πετύχει όλα αυτά, απαιτείται να αλλάξουν νοοτροπίες και συνήθειες πολλών ετών. Χρειάζεται η Δημόσια Διοίκηση να χρησιμοποιήσει νέες μεθόδους και νέα εργαλεία διαχείρισης και προσέγγισης των αναγκών των πολιτών. Θα πρέπει να απαντά άμεσα, αποτελεσματικά και με διαφάνεια στις απαιτήσεις των πολιτών και της Κυβέρνησης. Θα πρέπει να υιοθετήσει μεθόδους μέτρησης του κόστους και του οφέλους κάθε ενέργειάς της.

Σύμφωνα με άρθρο του McKinsey Quarterly οι Κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο επιδιώκουν να προσφέρουν στους πολίτες τους, μεταξύ άλλων, την καλύτερη δυνατή εκπαίδευση, την καλύτερη δυνατή υγειονομική περίθαλψη και τις καλύτερες υπηρεσίες μεταφορών. Γνωρίζουν επίσης καλά ότι το εκλογικό σώμα αναμένει να δει αλλαγές προς το καλύτερο και μάλιστα γρήγορα. Ωστόσο τα κεφάλαια που απαιτούνται για να ικανοποιήσουν αυτές τις προσδοκίες είναι τεράστια. Συνεπώς, η ανάγκη για βελτίωση της σχέσης κόστους-οφέλους όσον αφορά τις δαπάνες της Κυβέρνησης είναι επιτακτική και απαραίτητη.


Ελληνική πραγματικότητα

Στην Ελλάδα, η ανάγκη για αλλαγές στη Δημόσια Διοίκηση είναι κρίσιμη και αποτελεί το ζητούμενο για τη μεγάλη πλειοψηφία των ελλήνων πολιτών. Σύμφωνα και με το κείμενο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Πολιτεία»: «Η ελληνική Δημόσια Διοίκηση, στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα, συνεχίζει να χαρακτηρίζεται από τις ευρύτερα γνωστές παθολογίες: την απουσία στρατηγικής δράσης, την αναξιοκρατία, τη σπάταλη διαχείριση των ανεπαρκών δημόσιων πόρων, τη διαφθορά και τη δομική αδράνεια, το νομικισμό, τη διοικητική ισοπέδωση, την ατροφία του πειθαρχικού δικαίου, την εκδήλωση ήσσονος προσπάθειας συμπεριφορών, τις οργανωτικές επικαλύψεις, την απουσία ορθολογικής σχεδίασης θέσεων εργασίας. Πρακτική συνέπεια της πραγματικότητας αυτής είναι το κόστος των παραγομένων αποτελεσμάτων των δημοσίων υπηρεσιών να υπολείπονται του οφέλους».

Επίσης, το Πρόγραμμα «Πολιτεία» αναφέρει ότι: «Η ελλιπής κωδικοποίηση της ισχύουσας νομοθεσίας αποτελεί τροχοπέδη στις όποιες προσπάθειες βελτίωσης της αποδοτικότητας και αποτελεσματικότητας της Δημόσιας Διοίκησης, καθώς απαιτείται σημαντική προσπάθεια αφενός για την καταγραφή της και αφετέρου για την εκτίμηση των πιθανών επιπτώσεων από τη μεταβολή ή κατάργηση μέρους της. Το γεγονός αυτό δυσχεραίνει την εφαρμογή ριζικών μεταβολών και την εισαγωγή καινοτομιών στον τρόπο λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης στο σύνολό της».

Συνεπώς, είναι ιδιαίτερα ικανοποιητικό το γεγονός ότι στο πλαίσιο του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς (ΕΣΠΑ) για την Περίοδο 2007-2013 έχει σχεδιασθεί και εγκριθεί, για πρώτη φορά στην ιστορία των Κοινοτικών Πλαισίων Στήριξης, ειδικό Επιχειρησιακό πρόγραμμα για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση.

Οι όποιες αλλαγές και εναλλακτικές λύσεις στη δομή και τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης θα πρέπει να περιλαμβάνουν τη βελτίωση των διαδικασιών λήψης αποφάσεων, τη μέτρηση της απόδοσης, την αυξημένη υπευθυνότητα, τον αυστηρό έλεγχο, τον προγραμματισμό, και τη βέλτιστη διαχείριση των πόρων.

Κεντρικός στόχος θα πρέπει να είναι η μείωση του κόστους της λειτουργίας και η βελτίωση της ποιότητας των δημόσιων υπηρεσιών για τον πολίτη.

Το μεγάλο μέγεθος του δημόσιου τομέα (στις χώρες του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης-ΟΟΣΑ αντιπροσωπεύει μεταξύ του 36 και 57% του ΑΕΠ, σύμφωνα με στοιχεία του 2004) καταδεικνύει τη σημασία και τον ισχυρό αντίκτυπο που θα έχουν οι όποιες αλλαγές στην ποιότητα ζωής των πολιτών και στην ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Βασικές παγκόσμιες προκλήσεις και παράγοντες-κλειδιά για την αντιμετώπισή τους

Σύμφωνα πάλι με τον ΟΟΣΑ, οι κυβερνήσεις βρίσκονται σήμερα αντιμέτωπες με τρεις βασικές προκλήσεις: 1ον: Την ανάγκη για παροχή εκτεταμένων και ποιοτικών υπηρεσιών, με αποτελεσματική χρήση των διαθέσιμων πόρων. 2ον: Τη δημιουργία μιας Δημόσιας Διοίκησης με πελατοκεντρική νοοτροπία, η οποία απαντά υπεύθυνα και αποτελεσματικά στις απαιτήσεις των πολιτών. 3ον: Την ανταπόκρισή των Κυβερνήσεων στην απαίτηση των πολιτών για μεγαλύτερη συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων.

Ως βασικός παράγοντας «ζήτησης» αυτών των αλλαγών και των προσαρμογών, πέρα από το σύνολο των πολιτών κατά τη διάρκεια των εκλογικών αναμετρήσεων, κρίνεται και η κοινωνία των πολιτών. Η κοινωνία των πολιτών, η οποία απαιτεί συνεχώς αναβαθμισμένες ευκαιρίες όχι μόνο για μεγαλύτερη αντιπροσώπευση στη λήψη αποφάσεων, αλλά και περισσότερη και ενεργή συμμετοχή και δέσμευση στις δημόσιες υποθέσεις, με τη χρήση καινοτόμων θεσμικών μηχανισμών, όπως η δημόσια διαβούλευση και το impact assessment.

Ένας δεύτερος κρίσιμος παράγοντας είναι η καινοτομία. Η έννοια της καινοτομίας και της διάχυσής της στο Δημόσιο Τομέα είναι ιδιαίτερα σημαντική στην κατεύθυνση του επαναπροσδιορισμού ή της επανίδρυσης του Κράτους και του ρόλου του.

Μια καινοτομία μπορεί να περιλαμβάνει την ενσωμάτωση νέων στοιχείων, ή τον καινοτόμο συνδυασμό υπαρχόντων στοιχείων. Αναφέρεται σε νέα προϊόντα, νέες πολιτικές και προγράμματα, σε νέες προσεγγίσεις, και σε νέες διαδικασίες.

Κατά συνέπεια, η καινοτομία στη Δημόσια Διοίκηση είναι μια αποτελεσματική και δημιουργική απάντηση στα νέα προβλήματα ή μια νέα απάντηση στα παλαιά προβλήματα. Η καινοτομία στη Δημόσια Διοίκηση συμβάλλει στην ανοιχτή διακυβέρνηση και μπορεί να προωθηθεί σημαντικά μέσω της εκπαίδευσης όσων στελεχώνουν την κρατική μηχανή.

Μέσω της καινοτομίας μπορεί η δημόσια διοίκηση να αναζωογονηθεί ουσιαστικά. Να γίνει περισσότερο δυναμική, αποδοτική, υπεύθυνη. Για να συμβεί αυτό απαιτούνται καινοτομίες στην οργανωτική δομή της, στον τρόπο που κινητοποιεί και χρησιμοποιεί τους ανθρώπινους, υλικούς, τεχνολογικούς και οικονομικούς πόρους για την παροχή υπηρεσιών στους πολίτες.

Η εισαγωγή καινοτομιών στη διακυβέρνηση μπορεί να δημιουργήσει αυξημένη πριστιθέμενη αξία στο παραγόμενο έργο. Μπορεί επίσης να βελτιώσει την εικόνα των υπηρεσιών του δημόσιου τομέα και να δημιουργήσει ένα θετικό περιβάλλον εργασίας στο δημόσιο τομέα και μία νοοτροπία συνεχούς βελτίωσης. Επίσης, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι μία μικρή καινοτομία στον τρόπο λειτουργίας της δημοσίας διοίκησης μπορεί να αποφέρει σημαντικό όφελος για τους πολίτες και την κοινωνία. Για το λόγο αυτό κρίνεται απαραίτητη η ιεράρχηση των αλλαγών και των καινοτομιών με βάση κριτήρια, όπως:

- το κόστος εισαγωγής τους,
- το όφελος από την εισαγωγή τους για τους πολίτες,
- τον απαιτούμενο χρόνο για την υιοθέτησή τους,
- τις παράπλευρες συνέπειες που έχει σε άλλες λειτουργίες του δημόσιου τομέα.

Τέσσερις μικρές αλλαγές με άμεσο αντίκτυπο

Θα προσπαθήσουμε να καταλήξουμε σε συγκεκριμένους και ολιγάριθμους στόχους που η εφαρμογή τους θα μπορούσε να έχει άμεσα αποτελέσματα. Προτείνουμε, λοιπόν, τέσσερις προτεραιότητες για την αναμόρφωση του Δημόσιου Τομέα, χωρισμένες σε δύο επίπεδα:

Σε θεσμικό επίπεδο:

Η περαιτέρω εφαρμογή της Κανονιστικής Μεταρρύθμισης (Better Regulation-Impact Assessment), με στόχο την ενίσχυση της διαβούλευσης-διαφάνειας και τον υπολογισμό του κόστους και του οφέλους κάθε νομοθετικής πρωτοβουλίας.

Η επέκταση της χρήσης των Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), ως μέσο ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης.


Σε καθημερινό-πρακτικό επίπεδο:

Η εφαρμογή σύγχρονων μεθόδων διοίκησης και διαχείρισης (π.χ. Balanced Scorecard) και

η επέκταση της χρήσης των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών στο εσωτερικό (εκσυγχρονισμός των πληροφοριακών συστημάτων, μηχανοργάνωση) και στο εξωτερικό (e-government) περιβάλλον της Δημόσιας Διοίκησης.


Ιδιαίτερα η εκτεταμένη χρήση του e-government αποτελεί τον καταλύτη των αλλαγών (βελτίωση αποτελεσματικότητας και καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών-πελατών) και βασικό εργαλείο για την ενίσχυση της διαφάνειας. Η μείωση του αριθμού των σημείων επαφής των πολιτών με τη Δημόσια Διοίκηση αποδεδειγμένα οδηγεί σε περιορισμό των «συναλλαγών» και της διαφθοράς.

Διαφάνεια και αποτελεσματικότητα πρέπει να προχωρούν μαζί, έτσι επιτυγχάνεται και η βέλτιστη λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης.

Η κρισιμότητα του ανθρώπινου δυναμικού…

Ωστόσο, για να πετύχουν οι παραπάνω παρεμβάσεις απαιτείται να αλλάξουν νοοτροπίες και συνήθειες πολλών ετών. Σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύθηκε στο Harvard Business Review: για να αλλάξει ένας οργανισμός, θα πρέπει να αλλάξουν τα κίνητρά του, ο έλεγχός του, η ισχύς του και η κουλτούρα του.

Και αυτό δεν μπορεί να γίνει με διαταγές ή νομοθετήματα μόνο. Χρειάζονται και αυτά για να καθορίσουν το πλαίσιο, ωστόσο χρειάζονται και άλλου είδους κίνητρα. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι αυτό που ονομάζουμε Δημόσια Διοίκηση δεν είναι μία αφηρημένη έννοια, αλλά απαρτίζεται από ανθρώπους. Στελέχη κατώτερα, μεσαία και ανώτερα.

Συνεπώς, ο όποιος εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης θα κριθεί και από την κινητοποίηση των δημοσίων υπαλλήλων. Θα πρέπει τα στελέχη της Δημόσιας Διοίκησης να γίνουν μέρος-φορείς της αλλαγής. Να πιστέψουν σε αυτή και να την υλοποιήσουν. Να ενστερνιστούν την αναγκαιότητα των αλλαγών και να τις κάνουν κτήμα τους.

Θα πρέπει να πεισθούν οι υπάλληλοι ότι οι αλλαγές είναι προς όφελός τους. Προς όφελος της εργασίας τους. Να πιστέψουν ότι θα έχουν καλύτερο περιβάλλον εργασίας, καλύτερη ποιότητα εργασίας, καλύτερη σχέση μεταξύ εργασίας και οικογενειακής ζωής. Επιπλέον, για να έχει αποτελέσματα η όποια αλλαγή και να ξεπερασθούν οι αντιδράσεις που προκαλεί σε αυτή η αδράνεια του συστήματος, θα πρέπει να γίνει ιεράρχηση των προτεραιοτήτων και να επιλεχθούν λίγοι συγκεκριμένοι και μετρήσιμοι στόχοι.

Αυτός είναι και ο πιο δύσκολος στόχος της πολιτικής ηγεσίας.

Και εκεί θεωρούμε ότι κρίνεται σε μεγάλο βαθμό και η πολιτική κυριαρχία. Γιατί θα πρέπει να πιστέψουν οι ψηφοφόροι ότι μπορείς να εφαρμόσεις αυτά που κηρύττεις θα σε εμπιστευτούν. Μόνο αν τους πείσεις ότι μπορείς να ενεργοποιήσεις την κρατική μηχανή, προς την κατεύθυνση που επιθυμείς.

…και το σημείο-κλειδί για την εφαρμογή των αλλαγών και των μεταρρυθμίσεων

Καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχή έκβαση των αλλαγών και των μεταρρυθμίσεων στη Δημόσια Διοίκηση αποτελεί η ενίσχυση της εμπιστοσύνης. Η ενίσχυση της εμπιστοσύνης είναι το σημείο κλειδί για να λειτουργήσει ο ενάρετος κύκλος που ανατροφοδοτεί την ορθή λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης και τη σχέση της με την πολιτική ηγεσία και τους πολίτες. Είναι βασική προϋπόθεση για την αποτελεσματική λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης και καταλύτης επιτυχίας των όποιων αλλαγών.

Χωρίς εμπιστοσύνη, κανείς δεν πιστεύει στην χρησιμότητα των αλλαγών και στην καθαρότητα των προτάσεων. Απαιτείται, λοιπόν, εμπιστοσύνη τόσο στο εσωτερικό περιβάλλον των δημόσιων υπηρεσιών, όσο και μεταξύ του κράτους και των πολιτών, αλλά και μεταξύ των στελεχών της δημόσιας διοίκησης και της Κυβέρνησης.

Η εμπιστοσύνη στην Κυβέρνηση είναι θεμελιώδες στοιχείο της Δημοκρατίας και η κάμψη της μπορεί να ασκήσει σημαντική επίδραση στον τρόπο με τον οποίο οι πολίτες αντιλαμβάνονται, συμμορφώνονται και αλληλεπιδρούν με τις δημόσιες υπηρεσίες.

Η ενίσχυση της εμπιστοσύνης, θα πρέπει να είναι ο παράλληλος και επιτακτικός στόχος, ο οποίος θα προωθείται σε αρμονία με όλες τις προηγουμένως αναφερθείσες πρωτοβουλίες. Είναι το στοιχείο που θα λειτουργεί συνεκτικά μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων (stakeholders): Δημόσια Διοίκηση, πολίτες, Κυβέρνηση, και που θα μπορέσει να εγγυηθεί την ομαλή μετάβαση σε ένα νέο Κράτος περισσότερο αποτελεσματικό. Ένα Κράτος που σέβεται τους πόρους που διαχειρίζεται και σέβεται τους «πελάτες» του, δηλαδή τους πολίτες.


Case study

Η ηλεκτρονική επιθεώρηση McKinsey Quarterly αναφέρει σε άρθρο της ότι αρκετοί εξετάζουν πλέον τη μεταφορά και την εφαρμογή στη Δημόσια Διοίκηση των αρχών του “Lean manufacturing” και των τεχνικών του που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στην ιδιωτική βιομηχανία.

Η εφαρμογή αυτών των τεχνικών, καταρρίπτει σύμφωνα με το άρθρο τη λογική ότι η μείωση του κόστους συνοδεύεται από πτώση και στην ποιότητα.

«Με τη βελτίωση ενός λειτουργικού συστήματος- κεφάλαια, υλικοί πόροι, προσωπικό- και την εφαρμογή των αρχών του lean manufacturing μπορεί να μειώσει κανείς τις δαπάνες εντυπωσιακά, από 15 έως 30 %. Αλλά η μείωση κόστους είναι μόνο μέρος της βελτίωσης. Η εμπειρία της TOYOTA, του πρωτοπόρου αυτών των τεχνικών από τη δεκαετία του '50 δείχνει ότι μπορούν επίσης να βελτιστοποιηθούν η ποιότητα και η εξυπηρέτηση πελατών.

Παράλληλα, η βελτιούμενη λειτουργική αποτελεσματικότητα μπορεί να απελευθερώσει υπαλλήλους από ένα μέρος του οργανισμού, ώστε να δώσουν νέες ή και καλύτερες υπηρεσίες σε άλλα σημεία του που μπορεί να είναι και περισσότερο απαραίτητοι.

Ωστόσο στις κυβερνητικές και άλλες δημόσιες υπηρεσίες και οργανώσεις υπάρχουν διαφοροποιήσεις σε σχέση με τις επιχειρήσεις, όπως είναι η έλλειψη ανταγωνισμού. Επιπλέον, ο καθορισμός της αξίας για τους «πελάτες» του δημόσιου τομέα μπορεί επίσης να είναι αόριστος. Οι δαπάνες, η ποιότητα, και οι χρόνοι αναμονής είναι όλες σημαντικές παράμετροι σε ένα lean σύστημα, αλλά η κοινωνική αξία και η δίκαιη παροχή υπηρεσιών είναι δυσκολότερο να υπολογιστούν αριθμητικά, όταν μιλάμε για δημόσιες υπηρεσίες.

Σε αυτό το πλαίσιο ένα lean σύστημα σχεδιάζεται γενικά για να αντιμετωπίσει τρεις πηγές απωλειών.

«Σπατάλη»

Η TOYOTA προσδιόρισε επτά τύπους σπατάλης που εμποδίζουν τις ροές ενός συστήματος: την υπερπαραγωγή, την αναμονή, τη μεταφορά, την «υπερσυστηματοποίηση», τα αποθέματα, την κίνηση, και την επανάληψη εργασιών. Σχεδόν όλοι είναι σχετικοί με το δημόσιο τομέα.

«Μεταβλητότητα»

Στο πλαίσιο ενός lean συστήματος, η μεταβλητότητα είναι οποιαδήποτε απόκλιση, σε μια υπηρεσία ή ένα προϊόν, η οποία δημιουργεί περιττές δαπάνες. Για παράδειγμα στο δημόσιο τομέα, οι παραλλαγές με τον τρόπο που οι ανακριτές συλλέγουν ότι στοιχεία για μια δίκη μπορούν να οδηγήσουν σε περιττές αθωώσεις.

«Ακαμψία»

Η ακαμψία αναφέρεται σε οποιαδήποτε συστημική ακαμψία που αποτρέπει έναν προμηθευτή από την κάλυψη των απαιτήσεων του πελάτη με λογικό κόστος. Στο δημόσιο τομέα, ο αριθμός του διαθέσιμου προσωπικού είναι συχνά «άκαμπτος»: π.χ. ο ίδιος αριθμός αστυνομικών δουλεύει τόσο τη Δευτέρα, όσο και το Σάββατο το βράδυ, παρότι ο φόρτος εργασίας μπορεί να είναι διαφορετικός.

Ομπάμα - Μπάιντεν: Επιστολή προς Ελληνες ομογενείς

Από τη Ναυτεμπορική

Υπέρ μιας διευθέτησης του Κυπριακού που θα δώσει τέλος στην τουρκική κατοχή της Βόρειας Κύπρου, μιας αμοιβαία αποδεκτής λύσης για την ονομασία της ΠΓΔΜ, καθώς και του σεβασμού των θρησκευτικών ελευθεριών του Οικουμενικού Πατριαρχείου, τάχθηκαν- με γραπτή δήλωσή τους προς την ελληνοαμερικανική κοινότητα- οι υποψήφιοι του Δημοκρατικού κόμματος για την προεδρία και την αντιπροεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών- Μπαράκ Ομπάμα και Τζο Μπάιντεν. Παράλληλα, ζήτησαν την ψήφο των ομογενών στις εκλογές της 4ης Νοεμβρίου.

Την ικανοποίησή τους για τις θέσεις που διατύπωσαν οι Δημοκρατικοί υποψήφιοι για τα ελληνικά θέματα, εξέφρασαν οι πρόεδροι της Παμμακεδονικής Ένωσης Αμερικής και της Κυπριακής Ομοσπονδίας Αμερικής. Τα δύο στελέχη της ελληνοαμερικανικής κοινότητας χαιρέτισαν τις τοποθετήσεις των Δημοκρατικών υποψηφίων, επισημαίνοντας παράλληλα ότι ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος, Τζον Μακέιν, ως μέλος της Γερουσίας ουδέποτε ψήφισε υπέρ των ελληνικών θέσεων.

Το δεύτερο απαραίτητο βήμα

Στόχος όλων των κινήσεων που γίνονται στην Ευρώπη τις τελευταίες δύο εβδομάδες είναι να μην περάσει η χρηματοπιστωτική κρίση στην πραγματική οικονομία.
Θεωρούμε ότι για να έχουν αποτέλεσμα οι κινήσεις των ηγετών της ΕΕ για την προστασία της αγοράς και των εισοδημάτων θα πρέπει να συνοδευτούν από την επιπλέον μείωση των επιτοκιών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Έτσι η διασφάλιση των τραπεζών θα αποδώσει προς όφελος της καθημερινής οικονομίας, ώστε να αποφευχθεί η διαφαινόμενη ύφεση......

Εκλογές στρατηγικής σημασίας

Η οικονομική κρίση αργά ή γρήγορα θα τερματιστεί, όπως έγινε όλες τις προηγούμενες στο παρελθόν. Μετά την κρίση, το επόμενο στοίχημα για την παγκόσμια ανάπτυξη θα είναι η Αφρική. Η Αφρική, η οποία για κάποιους αναλυτές έχει ανεξάντλητο δυναμικό σε υλικούς και ανθρώπινους πόρους.

Στην Αφρική έχουν ήδη τοποθετηθεί στρατηγικά οι Κινέζοι. Για τις ΗΠΑ το μεγάλο στοίχημα είναι να μπορέσει να προσεγγίσει αυτή την Ήπειρο με ένα νέο πρόσωπο διαφορετικό από αυτό του πρόσφατου παρελθόντος. Και αυτό μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα με έναν αφροαμερικανό στην ηγεσία της.

Αν λοιπόν δεχτούμε ότι η Αφρική θα αποτελέσει το επόμενο μεγάλο στοίχημα για την παγκόσμια ανάπτυξη, τότε οι ΗΠΑ μπορούν να κάνουν μία επιλογή με καθοριστική στρατηγική συμμαχία για αυτές. Ο Ομπάμα είναι ο ηγέτης που μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά προς όφελος και των δύο.

Η σχετικότητα της έννοιας του κόστους

Αν θυμόμαστε καλά η ελληνική υπηρεσία του BBC έπαυσε τη λειτουργία της για λόγους περιορισμού του κόστους. Έκλεισε λοιπόν μία υπηρεσία μετά από 66 χρόνια. Μία υπηρεσία που ενημέρωνε περισσότερα από 20 εκατομμύρια Ελλήνων και ελληνόφωνων παγκοσμίως.

Ωστόσο παρά το όποιο κόστος, με έκπληξη ψάχνοντας είδαμε ότι λειτουργεί η "μακεδονική" υπηρεσία του BBC. Αλήθεια, αυτό σημαίνει ότι ή το κόστος λειτουργίας της θα είναι πολύ μικρό, ή θα πρέπει να ενημερώνει πολύ περισσότερους πολίτες παγκοσμίως, από ό,τι έκανε η ελληνική υπηρεσία του BBC. Αλλιώς δεν εξηγείται η λειτουργία της συγκεκριμένης υπηρεσίας σε περίοδο περικοπής δαπανών.

Για λόγους προστασίας του υγιούς φιλευθερισμού και δικαοσύνης

Ασφαλώς και δεν πρέπει να καταρρεύσει το τραπεζικό σύστημα, παγκόσμιο ή εθνικό. Ωστόσο κάθε κίνηση διάσωσής του δεν θα πρέπει να δίνει την εντύπωση ότι καλούνται οι κρατικοί προϋπολογισμοί να καλύψουν τις μαύρες τρύπες που άφησαν πίσω τα πάρτι των ανεξέλεγκτων διεθνών hedge funds. Αλλιώς είναι σαν να πληρώνουν οι μισθωτοί και συνταξιούχοι τις κραιπάλες των golden boys του διεθνούς τραπεζικού συστήματος. Και αυτό δυσφημεί τον φιλελευθερισμό και αξίες όπως η ισότητα, η δικαιοσύνη.

Με ένα σμπάρο δυο τρυγώνια......

Η λύση για την αντιμετώπιση δύο εκ των σημαντικότερων προβλημάτων της χώρας:

α) πληθυσμιακό (θάνατοι στον δρόμο),

β) οικονομικό (κρατικά έσοδα)


είναι να πολλαπλασιαστούν τα μπλόκα της τροχαίας στους φωτεινούς σηματοδότες της πρωτεύουσας, με σκοπό τον περιορισμό των οδηγών που τους "περνούν" με κόκκινο.

Και το κρατικό Ταμείο θα γεμίσει από τα πρόστιμα (με δεδομένο τον αριθμό αυτών που τα παραβιάζουν), αλλά το πιο σημαντικό θα κερδίσουμε τις ζωές χιλιάδων συμπολιτών μας (κυρίως κατόχων δικύκλων) που σκοτώνονται ή τραυματίζονται ετησίως.

Όταν οι άλλοι ασχολούνται ακόμη με το iphone......

.....η μητρική εταιρεία του ΟΤΕ (!) παρουσίασε το νέο τηλέφωνο σε συνεργάσια με την Google.

http://www.technologyreview.com/communications/21413/?a=f

Αυτή είναι η απάντηση

"Ζήτησα από όλους να προωθήσουν αμέσως τις νομοθετικές πρωτοβουλίες και τις δράσεις που εξαγγείλαμε για να συνεχίσουμε να λύνουμε τα προβλήματα του πολίτη. Βασικός στόχος της πολιτικής μας, που λόγω των συνθηκών γίνεται επιτακτικότερος, είναι να κάνουμε σήμερα ακόμα πιο ισχυρό το δίχτυ κοινωνικής προστασίας.

Ζήτησα από τους Υπουργούς να καταγράψουν και να προβάλλουν με λεπτομέρειες τους συγκεκριμένους στόχους, ο καθένας στον τομέα του, με σαφές καθορισμένο χρονοδιάγραμμα. Ζήτησα από τους Υπουργούς, εκτός από τις μακροπρόθεσμες δράσεις που στηρίζονται στις προγραμματικές μας δεσμεύσεις, να σκύψουν στα καθημερινά προβλήματα που σήμερα καίνε τους πολίτες: Στην ακρίβεια, στην ανεργία, στην ποιότητα ζωής της κάθε οικογένειας, στις καλύτερες σπουδές των παιδιών μας, στις πραγματικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο κάθε πολίτης από το πρωί ως το βράδυ. Ζήτησα από τους Υπουργούς αυστηρή προσήλωση στην πραγματική πολιτική, στους στόχους μας, στην απόδοση ουσιαστικού έργου, από το οποίο έχει ανάγκη η χώρα και ο κάθε πολίτης ξεχωριστά. Τα τελευταία πέντε χρόνια η χώρα έχει μπει σε τροχιά μεταρρυθμίσεων. Αυτές οι μεταρρυθμίσεις θα συνεχιστούν, παρά τις ισχυρές αντιδράσεις των οργανωμένων συμφερόντων που είχαν βολευτεί επί δεκαετίες στο τέλμα. Η χώρα δεν έχει περιθώρια να περιμένει. Δεν μπορεί όλα γύρω μας να αλλάζουν με πρωτόγνωρους ρυθμούς και εμείς να μένουμε πίσω."



Αυτή είναι η απάντηση στα σενάρια πολιτικής αποσταθεροποίησης που εξυφαίνουν, ανιδιοτελώς..., οι σύγχρονες κασσάνδρες: Δουλειά, παραγωγή πολιτικού έργου, αποδοτικές παρεμβάσεις για την κοινωνία και την οικονομία, το δυνατό χαρτί δηλαδή της διακυβέρνησης Καραμανλή.

Ούτε οι ανασχηματισμοί, ούτε και οι πρώωρες εκλογές έχουν να προσφέρουν απαντήσεις και λύσεις στα προβλήματα της χώρας αυτή τη στιγμή.

Υπενθυμίζουμε και το σχόλιό μας πριν 12 μέρες...

Η "πολιτική κρίση" έχει ονοματεπώνυμο

Η "πολιτική κρίση" που αρκετοί κυρίως εκπ΄ροσωποι των ΜΜΕ υποστηρίζουν ότι υπάρχει έχει ονοματεπώνυμο και λέγεται εκλογικός νόμος Σκανδαλίδη. Θυμίζουμε ότι στις πρόσφατες, περυσινές εκλογές η Ν.Δ. είχε τέσσερις σχεδόν μονάδες διαφορά από το δεύτερο κόμμα, ΠΑΣΟΚ, και σύμφωνα με τους εκλογολόγους αν σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση ίσχυε ο εκλογικός νόμος που ίσχυσε κατά τις εκλογές του 2004, το πρώτο κόμμα θα συγκέντρωνε, εκ νέου, περί τους 160 βουλευτές. Συνεπώς για άλλη μια φορά, μία παράταξη, όπως και το 1990 - 93, χρησιμοποίησε τους εκλογικούς νόμους για να οδηγήσει τη χώρα σε... εκλογικές περιπέτειες. Μην ξεχνάμε την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας μετά τις 3 εκλογικές αναμετρήσεις που διεξήχθησαν από τον Ιούνιου του 1989 μέχρι τον Απρίλιο του 1990, όταν το πρώτο κόμμα, τότε, η ΝΔ δεν μπορούσε να συγκεντρώσει 151 βουλευτές ούτε με ποσοστά άνω του 48%!!!!!

Η πολιτική αστάθεια στην υπηρεσία της κομματικής ιδιοτέλειας.

"Πράσινη στέγη" στο κτήριο του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών

Αθήνα, 29.09.2008



«Πράσινη Στέγη» στο Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών

http://www.mnec.gr/el/press_office/DeltiaTypou/articles/article0933.html


«Ανάσα» στο κέντρο της Αθήνας
«Πράσινη Στέγη» για το υπουργείο Οικονομίας στην πλατεία Συντάγματος

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=942881

«Πράσινη στέγη» στο ΥΠΟΙΟ

http://www.naftemporiki.gr/news/static/08/09/29/1569959.htm

http://www.naftemporiki.gr/audionews/listenstory.asp?id=1569959


«Πράσινη Στέγη» για το υπουργείο Οικονομίας στην πλατεία Συντάγματος

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=41&nid=942881


«Πράσινη στέγη» απέκτησε το υπ. Οικονομίας

http://www.e-tipos.com/newsitem?id=53703


Ταράτσα-μοντέλο στο κέντρο της Αθήνας

http://www.e-tipos.com/newsitem?id=53789


"Πράσινη Στέγη"

http://www.ana-mpa.gr/anaweb/user/showplain?maindoc=6886759&maindocimg=4509279&service=99

Οι πράσινες ταράτσες

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_01/10/2008_286761

Ομιλά ουσίας και με πολλά μηνύματα

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
κ. ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ
ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,


Σαν σήμερα, πριν από 19 χρόνια, ένας δικός μας άνθρωπος, ένας μαχητής της Δημοκρατίας και της εθνικής συμφιλίωσης, ο Παύλος Μπακογιάννης, δολοφονήθηκε άνανδρα. Τιμούμε τους αγώνες του. Τιμούμε τη μνήμη του. Τιμούμε τη μνήμη όλων των θυμάτων της τρομοκρατίας. Παύλο δεν σε ξεχνούμε!

Κυρίες και κύριοι,

Κλείσαμε ένα χρόνο από τότε που οι πολίτες μας εμπιστεύτηκαν να συνεχίσουμε το έργο που ξεκινήσαμε. Συναντιόμαστε σε μια κρίσιμη περίοδο για την Πατρίδα μας. Ξέρουμε όλοι και τη διεθνή και την εσωτερική πραγματικότητα. Οι εντάσεις που ξεσπούν γύρω μας απειλούν τη διεθνή σταθερότητα και την ειρήνη. Οι εξελίξεις στην ευρύτερη γειτονιά μας προσλαμβάνουν διαστάσεις, που απαιτούν εθνική επαγρύπνηση. Η διεθνής οικονομική κρίση ξεπερνά τις αντοχές των εθνικών οικονομιών και επηρεάζει σοβαρά τις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

Όμως, στη δύσκολη αυτή συγκυρία, δημιουργήθηκε ένα βαρύ πολιτικό κλίμα. Υπάρχει μια ατελείωτη σκανδαλολογία που συμπλέκει υπαρκτά ζητήματα με σενάρια, φημολογίες και διαδόσεις, εκθέτοντας δικαίους και αδίκους. Καλλιεργείται από ορισμένους, από κόμματα και ιδιοτελή συμφέροντα, ένα κλίμα συνολικής απαξίωσης, που επισκιάζει το έργο της Κυβέρνησης. Κάποιοι εναντιώνονται σε κάθε αλλαγή που χρειάζεται ο Τόπος. Υποκινούν αντιδράσεις ενάντια στο συλλογικό συμφέρον. Κάποιοι επιχειρούν να πλήξουν την Κυβέρνηση και να ανακόψουν το έργο που προωθούμε. Κάποιοι επιχειρούν να ποδηγετήσουν την κοινή γνώμη και να εκβιάσουν αποφάσεις. Δεν θα τα καταφέρουν. Δεν υπάρχει καμία ανεκτικότητα σε οποιαδήποτε παρανομία. Αυτό να μην το ξεχνάει ποτέ κανένας. Για έναν απλό και ξεκάθαρο λόγο: Τίποτα δεν πρόκειται να μένει αδιερεύνητο. Τίποτε δεν μπορεί να παραμερίσει την αλήθεια. Σε καμία περίπτωση και για κανένα λόγο.

Σε ό,τι αφορά την υπόθεση Βατοπεδίου, λάβαμε και είμαστε έτοιμοι να λάβουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα, για την προστασία του δημοσίου συμφέροντος. Δεν πρόκειται να μείνει στο σκοτάδι καμία πτυχή του. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να ανεχτούμε βλάβη του δημόσιου συμφέροντος. Έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη και αναμένουμε τα πορίσματά της.

Πέρα όμως απ’ όλα αυτά, δημιουργείται και ένα κλίμα έντονης εσωστρέφειας. Αναπτύσσονται απόψεις και προσεγγίσεις, που ξεπερνούν την υποχρέωση συντεταγμένης πορείας του Κόμματος και της Κυβέρνησης. Σε κάποιες περιπτώσεις προσλαμβάνουν χαρακτήρα προσωπικής προβολής, προσωπικής στρατηγικής.

Στη δημόσια συζήτηση μπήκε τώρα και θέμα αλλαγών στην Κυβέρνηση. Οι αλλαγές, κυρίες και κύριοι, είναι δύο ειδών: Είτε στην πολιτική, είτε στα πρόσωπα. Και τα δύο είναι πολύ μεγάλα κεφάλαια. Αυτές οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται, ούτε με όρους επικαιρότητας, ούτε με όρους εντυπώσεων. Δεν λαμβάνονται, ούτε επειδή το θέλει ο οιοσδήποτε -από ιδιοτέλεια, ή όχι- ούτε για πρόσκαιρες εντυπώσεις. Δεν μπορεί να είναι κινήσεις τακτικισμού και υπεκφυγής.


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,


Όλοι ξέρουμε την πραγματικότητα στον Τόπο μας. Σε δύσκολες ώρες η ευθύνη για όλους μας, αλλά και για τον καθένα από μας χωριστά, γίνεται ακόμη πιο μεγάλη. Οι πολίτες απαιτούν…

- να αφοσιωθούμε στο έργο που μας ανέθεσαν.
- Να μην υποχωρήσουμε μπροστά στις δυσκολίες.
- Να μη σταματήσουμε τις αλλαγές που έχει ανάγκη ο Τόπος.


Δεν αλλάζουν τα πράγματα με λόγια, όπως κάποιοι επιχειρούν να πείσουν τον κόσμο. Δεν λύνονται τα προβλήματα με λαϊκίστικες υποσχέσεις και γενικόλογες αναφορές. Δεν κερδίζεται το μέλλον με συντηρητικές αντιλήψεις, ούτε με νοοτροπίες του παρελθόντος. Αναλάβαμε τη διακυβέρνηση του Τόπου για να πάμε την Ελλάδα μπροστά, με Πρόγραμμα και Σχέδιο, με δράσεις και συμπεριφορές ευθύνης.

Δεν υποκύπτω σε πειρασμούς εφήμερης δημοτικότητας, διακινδυνεύοντας το μέλλον της Χώρας. Δεν πρόκειται να καταφύγω σε χειρισμούς, που αύριο μπορεί να αποδειχθούν καταστροφικοί για τον Τόπο, για την Κοινωνία, για όλους τους πολίτες. Δεν πρόκειται να μοιράσω ψεύτικες υποσχέσεις, επειδή το κλίμα έγινε βαρύ.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Δεσμευτήκαμε στους πολίτες…
- να λέμε, καθαρά, την αλήθεια.
- Να συγκρουόμαστε με τα αίτια των προβλημάτων.
- Να τολμούμε αναγκαίες αλλαγές.

Παρά τις δυσκολίες, ασκήσαμε πολιτική, που αποδίδει καρπούς για όλους. Ιδίως, μάλιστα, για τους οικονομικά ασθενέστερους.
- Στα τέσσερα τελευταία χρόνια, οι αυξήσεις στις κοινωνικές μεταβιβάσεις έφτασαν τα πέντε δισεκατομμύρια ευρώ.
- Στην τελευταία τριετία οι κατώτατες αποδοχές αυξήθηκαν κατά 7,7% , ενώ στην Ευρωζώνη κατά 1%.
- Οι συντάξεις του ΟΓΑ, το ΕΚΑΣ και το επίδομα ανεργίας, αυξήθηκαν, όπως το είχαμε πει στο πρόγραμμά μας.

Θυμίζω ακόμη:
- Λύσαμε το πρόβλημα με τα πανωτόκια.
- Καταργήσαμε το ΛΑΦΚΑ και επιστρέψαμε όλα τα αναδρομικά.
- Χορηγήσαμε στις μητέρες που αποκτούν τρίτο παιδί εφάπαξ ποσό 2.000 ευρώ.
- Επεκτείναμε το πολυτεκνικό επίδομα και στις τρίτεκνες οικογένειες.

Θυμίζω ακόμη:
- Τη σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών, για τα μεσαία και ασθενέστερα νοικοκυριά.
- Την αναμόρφωση του φόρου γονικών παροχών και κληρονομιών.
- Την απαλλαγή της πρώτης κατοικίας από κάθε φορολογία.

Στη δεύτερη θητεία της, η Κυβέρνησή μας…
- έδωσε λύσεις σε χρόνιες παθογένειες,
- προώθησε σημαντικές μεταρρυθμίσεις,
- επικύρωσε νέες ενεργειακές συμφωνίες,
- υπερασπίστηκε, με τόλμη, τα εθνικά μας δίκαια.

Κάναμε κρίσιμες επιλογές. Πήραμε δύσκολες αποφάσεις. Θυμίζω:
- Ασφαλιστικό.
- Εθνικό Χωροταξικό Σχέδιο.
- Τάξη στον άναρχο χώρο των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών.
- Στρατηγικές συμφωνίες για τα λιμάνια.
- Επικύρωση της συμφωνίας για το South Stream.
- Αποφασιστικότητα στο Βουκουρέστι, για την ονομασία της FYROM.

Η Κυβέρνηση αυτή απέδειξε…
- συνέπεια στις δεσμεύσεις της,
- υπευθυνότητα στις επιλογές της,
- αποφασιστικότητα στις εθνικές μας υποθέσεις.

Αυτές τις επιλογές οφείλουμε να υπηρετούμε. Αυτές τις επιλογές οφείλουμε να υπερασπιζόμαστε. Όλες και όλοι μας!


Όμως! Παρά το δυσμενές κλίμα, η ελληνική οικονομία, θωρακισμένη από τις μεταρρυθμίσεις, κατάφερε να διασφαλίσει ισχυρή ανάπτυξη. Κινήθηκε –και κινείται - στις πρώτες θέσεις της Ευρωζώνης. Σε όλο αυτό το διάστημα, η Ελλάδα κατάφερε να αυξάνει διαρκώς την απασχόληση και να μειώνει την ανεργία.

Δεν είναι ούτε ασήμαντα, ούτε εύκολα, ούτε τυχαία τα αποτελέσματα αυτά. Οφείλονται στις στοχευμένες, τις τολμηρές μεταρρυθμίσεις, που προωθήσαμε, όλοι μαζί. Οφείλονται σε αλλαγές που πολεμήθηκαν από τους εκφραστές της συντήρησης και του ανεύθυνου λαϊκισμού. Οφείλονται στο Πρόγραμμα, στο Σχέδιο, στις πολιτικές της Παράταξής μας.


Οι καιροί απαιτούν προσήλωση στην ουσία της πολιτικής. Απαιτούν ομαδικό πνεύμα, ουσιαστική συλλογικότητα, στενή συνεργασία. Η πρόκληση είναι κοινή, για όλους. Δημιουργεί συλλογικές, αλλά και προσωπικές ευθύνες. Ορίζει ξεκάθαρες προτεραιότητες.

- Εργαζόμαστε για να διασφαλίσουμε σταθερότητα σ’ έναν αβέβαιο Κόσμο.
- Εργαζόμαστε για να περιορίσουμε τις συνέπειες του διεθνούς περιβάλλοντος και να βγούμε δυνατά μπροστά.
Το Σχέδιό μας, για το επόμενο κρίσιμο διάστημα, αφορά, πρώτ’ απ’ όλα, τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα. Δουλέψαμε εντατικά στο διάστημα που πέρασε και είμαστε έτοιμοι να βάλουμε σε εφαρμογή συγκεκριμένες δράσεις, σε συγκεκριμένους στόχους:

1ον: Ισχυρότερο δίχτυ κοινωνικής προστασίας.
Διαρκής επιδίωξή μας ήταν -και είναι- η στήριξη…
- της επιχειρηματικότητας των νέων και των γυναικών,
- της απασχόλησης των ανέργων,
- της πλήρους κοινωνικής ένταξης Ατόμων με Αναπηρία.

Άμεση προτεραιότητά μας είναι η νομοθετική παρέμβαση για την περαιτέρω προστασία του καταναλωτή, με ευνοïκές ρυθμίσεις για τους δανειολήπτες, που βρίσκονται σε δύσκολη θέση.
Αταλάντευτη δέσμευσή μας είναι η μάχη διαρκείας με την ακρίβεια. Μάχη μαζί με τους πολίτες, τις καταναλωτικές οργανώσεις, τους κοινωνικούς εταίρους. Πήραμε και θα πάρουμε όποια μέτρα χρειαστούν.

Επιπλέον: Ενεργοποιούμε, στο επόμενο διάστημα, το Εθνικό Ταμείο Κοινωνικής Συνοχής με συγκεκριμένα μέτρα ανακούφισης των συμπολιτών μας που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Κάνουμε την αρχή με το επίδομα θέρμανσης σε άνεργους και χαμηλοσυνταξιούχους.

2ον: Συνέχιση της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, με στόχο την ποιοτική Αναβάθμιση της Δημόσιας Παιδείας, αλλά και τη σύνδεσή της με την αγορά εργασίας. Πέρα από τις μεταρρυθμίσεις που έγιναν, προετοιμάζεται τώρα η έναρξη ανοικτού διαλόγου, για ένα καλύτερο σύστημα εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Απαντούμε έμπρακτα στις δυσκολίες, τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς της νεολαίας μας. Εργαζόμαστε για να ενισχύσουμε την κοινωνική κινητικότητα. Εργαζόμαστε για να σπάσουμε τους κρίκους που κληροδοτούν τη φτώχεια από γενιά σε γενιά.

3ον: Συνέχιση της Ασφαλιστικής Μεταρρύθμισης, με…
- την πλήρη εφαρμογή του πρόσφατου νόμου,
- την προώθηση νέου νόμου για τη λειτουργική αναβάθμιση του ΙΚΑ,
- την καθιέρωση Κάρτας Ασφάλισης και Υγείας,
- την προετοιμασία δίκαιης αλλαγής του θεσμικού πλαισίου για τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.

4ον: Εξυγίανση των Οργανισμών και των Επιχειρήσεων του Δημόσιου Τομέα.
Στόχος μας είναι η μείωση των δαπανών και η καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη. Πρώτη προτεραιότητά μας είναι η Ολυμπιακή και ο ΟΣΕ, που επιβαρύνουν τους φορολογούμενους με ζημιές, που ξεπερνούν τα 2,7 εκ. ευρώ την ημέρα! Τολμούμε να αντιμετωπίσουμε ένα άλυτο πρόβλημα πολλών δεκαετιών. Αποφασίζουμε με γνώμονα το συμφέρον των πολλών. Σε πλήρη αντίθεση με όσους αδιαφορούν για τη συνεχή, την αβάσταχτη επιβάρυνση των φορολογούμενων.

5ον: Περιορισμός της σπατάλης και περαιτέρω διασφάλιση της δημοσιονομικής διαφάνειας.
- Εντάσσονται οι ειδικοί λογαριασμοί στον Προϋπολογισμό.
- Υποχρεώνονται τα Νοσοκομεία, τα Ταμεία και οι ΟΤΑ να καταρτίζουν προϋπολογισμούς και απολογισμούς.
- Συγκροτείται διυπουργική επιτροπή για την εποπτεία και τον έλεγχό τους. Δεν αφήνεται κανένα περιθώριο σπατάλης. Ούτε ένα ευρώ! Είναι ουσιώδες βήμα διαφάνειας και εξυγίανσης.

Θέλω εδώ να τονίσω κάτι: Αντιδράσεις συνδικάτων, την ώρα που δεν θίγονται δικαιώματα εργαζόμενων, είναι έξω από κάθε λογική. Απεργιακοί εκβιασμοί ολόκληρης της κοινωνίας, όπως αυτοί των τελωνειακών, δεν πρόκειται να περνούν, σε καμία περίπτωση. Όσοι τους σιγοντάρουν αποδεικνύουν λαϊκισμό, ανευθυνότητα. Αποδεικνύουν ασυνέπεια, αντικοινωνική αντίληψη.

6ον: Δράσεις με στόχο τη φορολογική δικαιοσύνη. Ο πρόσφατος νόμος αφορά εκείνους που, ενώ έχουν σημαντικά εισοδήματα, δεν πληρώνουν καθόλου φόρους. Αποβλέπει στη διεύρυνση της φορολογικής βάσης. Στοχεύει σε υπερκέρδη και υπεραξίες.
Σχεδιάζουμε, ταυτόχρονα, νέες δράσεις που αφορούν…
- στο λαθρεμπόριο του ναυτιλιακού πετρελαίου,
- την ένταση των ελέγχων, με κατεύθυνση τα μεγάλα εισοδήματα,
- την καθιέρωση απλών, δίκαιων τεκμηρίων, που θα αφορούν κραυγαλέες περιπτώσεις φοροδιαφυγής.

7ον: Μεταρρυθμίσεις για ένα κράτος πιο κοντά στον πολίτη.
Προετοιμάζεται η μεγάλη μεταρρύθμιση για μια νέα διοικητική δομή της Χώρας. Είναι παγκόσμια τάση. Είναι ουσιώδης προϋπόθεση για να πάρουν στα χέρια τους οι τοπικές κοινωνίες την ανάπτυξη του τόπου και τη βελτίωση της καθημερινότητάς τους.
Καταρτίζεται νέος νόμος που δίνει τη δυνατότητα αξιοποίησης των υπαλλήλων που υπηρετούν με σχέση Ιδιωτικού Δικαίου σε θέσεις ευθύνης.
Εφαρμόζεται επιχειρησιακό πρόγραμμα, που προάγει την απλοποίηση των διαδικασιών, τη διαφάνεια και τη λογοδοσία.
- Συνεχίζεται, με εμφανή θετικά αποτελέσματα, η θωράκιση της Πολιτικής Προστασίας.
- Προωθούνται αλλαγές για την ορθότερη και ταχύτερη απονομή της Δικαιοσύνης.
- Καταρτίζεται νέος νόμος για ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις, σε ό,τι αφορά την οικογένεια, τη γυναίκα, το παιδί.
- Ενισχύονται οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, για μια εντεινόμενη σύγκρουση με επίορκους λειτουργούς. Είναι χρέος κοινωνικής Δικαιοσύνης.

8ον: Βελτίωση του επενδυτικού περιβάλλοντος και της ανταγωνιστικότητας της Οικονομίας.
- Καταρτίζεται νέος νόμος, που δίνει συνέχεια στην απλοποίηση των διαδικασιών και τη μείωση του κόστους ίδρυσης εταιριών.
- Θεσπίζονται σύγχρονα εργαλεία για τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
- Προετοιμάζεται σταδιακή απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων, με χρονοδιαγράμματα μεταβατικής περιόδου, που αποκλείουν απότομες ανατροπές.

9ον: Ενίσχυση της περιφερειακής ανάπτυξης, της εξωστρέφειας και της ελκυστικότητας της Χώρας.
- Ειδικά Χωροταξικά Πλαίσια.
- «Δρόμοι της Ανάπτυξης».
- Έργα που, μόνο από το ΥΠΕΧΩΔΕ, ξεπερνούν τα 18,5 δις ευρώ.
- Σχέδιο αναβάθμισης των περιφερειακών αεροδρομίων.
- Έμπρακτη υποστήριξη στη γεωργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία.
- Δράσεις για την αναγέννηση των πυρόπληκτων περιοχών.

Αυτές είναι οι άμεσες προτεραιότητές μας. Αυτοί είναι οι στόχοι μας. Αυτό είναι το διακύβευμά μας.

Πλάνες ας μην υπάρχουν: Η εφαρμογή της πολιτικής μας οδηγεί σε τρίτη εκλογική νίκη. Οδηγεί σε νίκη για να υπηρετήσουμε και τα σημερινά και τα αυριανά συμφέροντα του Τόπου.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Πριν από ένα χρόνο, ο ελληνικός λαός ενέκρινε το πρόγραμμά μας. Αυτό το πρόγραμμα μας δεσμεύει όλες και όλους. Οι καιροί απαιτούν πολιτικές συνέπειας και αποτελέσματος. Οι πολίτες απαιτούν συμπεριφορές ευθύνης και ευαισθησίας.

Δεν αρνήθηκα -και δεν αρνούμαι- ότι υπήρξαν λάθη, παραλείψεις, καθυστερήσεις. Δεν εξαιρώ τον εαυτό μου. Έχω πλήρη επίγνωση. Έχω καθαρή εικόνα για όλα.

Αυτοκριτική οφείλουμε να κάνουμε όλοι: Υπουργοί, βουλευτές, στελέχη. Οφείλουμε να ακούμε τους πολίτες. Τα παράπονα, τις πικρίες τους, τους προβληματισμούς τους.

Σε κάθε περίπτωση, οφείλουμε όλοι να μετρούμε, να υπολογίζουμε, να υπηρετούμε το συμφέρον της Ελλάδας, το συμφέρον του πολίτη. Αυτός είναι ο γνώμονάς μου. Διεκδικούσα και διεκδικώ πάντα το καλύτερο για την Πατρίδα μου. Διεκδικούσα και διεκδικώ καλύτερες συνθήκες ζωής για όλους τους Έλληνες. Υπάρχουν, αναμφίβολα, δυσκολίες.

Υπάρχουν προβλήματα. Έγινε, όμως -και γίνεται- σημαντικό έργο. Δυστυχώς, σ’ ένα κλίμα απαξίωσης και αποπληροφόρησης, το έργο αυτό, έργο που αποτελεί την ουσία της πολιτικής, επισκιάζεται από την παραπολιτική. Οφείλουμε, γι’ αυτό, να αναλάβουμε όλοι δράσεις. Γιατί το έργο αυτό ανήκει, πράγματι, σε όλους μας. Οφείλουμε, προπάντων, να μην απαξιώνουμε, να μην σκιάζουμε εμείς οι ίδιοι το έργο μας. Οφείλουμε να προστατεύουμε και όχι να τραυματίζουμε την Παράταξή μας.

Είναι καλοδεχούμενες οι απόψεις και οι προτάσεις που αναπτύσσονται στη συντεταγμένη, την προγραμματική πορεία Κόμματος και Κυβέρνησης, είτε από συναδέλφους, είτε από κομματικά στελέχη. Όχι, όμως στις υπονομευτικές αμφισβητήσεις, στις προσωπικές στρατηγικές, στους ανοίκειους χαρακτηρισμούς.

Το λέω ξεκάθαρα: Έχω επιδείξει υπομονή και ανοχή σε διαφοροποιήσεις και στρατηγικές προσωπικής προβολής. Έχω επιδείξει υπομονή και ανοχή ακόμη και σε υπερβολές.

Δεν μπορεί, όμως, να μην υπάρχει καμιά συναίσθηση συλλογικής ευθύνης απέναντι στα εκατομμύρια των πολιτών που μας εμπιστεύτηκαν. Δεν μπορεί να συνεχίζονται συμπεριφορές που μας αδικούν όλους κατάφωρα, που ναρκοθετούν τις κοινές μας προσπάθειες, που διασπούν την ενότητά μας, που μας πλήττουν πολιτικά.

Υπάρχουν όρια στην ανοχή συμπεριφορών που ζημιώνουν και την Παράταξη και τον Τόπο μας. Ο καθένας ας αναλάβει, στα ίσια, τις ευθύνες του. Απέναντί σας, απέναντι στην Παράταξη και, πάνω απ΄όλα, απέναντι στον Τόπο.

Είμαστε εδώ για να προάγουμε το συλλογικό καλό. Είμαι εδώ γιατί θέλω να υπηρετώ την Παράταξη και τον Τόπο μου. Δεν ήταν για μένα -και δεν είναι ποτέ- αυτοσκοπός η πρωθυπουργία. Ξέρετε και τις ιδέες μου και τις αρχές μου. Δεν με δεσμεύει τίποτα άλλο, παρά μόνο η καθαρή λαϊκή εντολή να εφαρμόσουμε την πολιτική μας. Την εντολή αυτή οφείλουμε να τη σεβόμαστε. Και να τη σεβόμαστε όλοι μας. Όλοι οι υπουργοί, όλοι οι βουλευτές, όλοι όσοι υπηρετούν σε κρατικές θέσεις. Όλα τα στελέχη του κόμματός μας. Όλοι!

Οφείλουμε, λοιπόν, να ανταποκριθούμε, στη συμφωνία που κάναμε με τους πολίτες. Όλοι στην πρώτη γραμμή. Να αντισταθούμε στις συμμαχίες των συμφερόντων, που απαιτούν να μην αλλάξει τίποτα. Όλοι κοντά στον πολίτη. Να προχωρήσουμε τις αλλαγές που έχει ανάγκη ο Τόπος. Να πάμε την Ελλάδα μπροστά.

Δεν πρόκειται να υποκύψω στις πιέσεις εκείνων που επιλέγουν τη στασιμότητα της Χώρας. Δεν συμβιβάζομαι με αντιδράσεις ιδιοτέλειας. Δεν παίζω με το μέλλον του Τόπου.

Η επιλογή μου είναι δεδομένη. Είμαι αποφασισμένος να προχωρήσω στο δρόμο που πίστεψα και πιστεύω, στο δρόμο που μαζί συμφωνήσαμε και μαζί χαράξαμε, ιδίως, στο δρόμο που επέλεξαν οι πολίτες.

Η δική μου απόφαση είναι αυτή. Και η απόφαση αυτή είναι αδιαπραγμάτευτη. Δεν δέχομαι εκβιασμούς. Δεν δέχομαι απόπειρες, που στόχο έχουν να επιβάλουν πολιτικές ξένες προς την εντολή του Λαού.

Δίλημμα δεν έχω κανένα. Όχι στο συνεχές πριόνισμα της Κυβέρνησης. Όχι στην υπονόμευση. Όποιος έχει άλλα σχέδια, ας με αμφισβητήσει στα ίσια. Ας ανατρέψει, ας ρίξει την Κυβέρνηση. Ξεκαθαρίζω τη θέση μου απέναντι σε όλους, προς κάθε κατεύθυνση. Ασκώ την πολιτική που επέλεξαν οι πολίτες, την πολιτική που χρειάζεται η Πατρίδα μας.

Είμαι εδώ αφοσιωμένος σε σταθερές αρχές και αξίες. Είμαι εδώ με ξεκάθαρη αντίληψη για τα δημόσια αξιώματα. Είμαι εδώ για να υπηρετώ την Πατρίδα μου. Είμαι εδώ για να υπηρετώ όλους τους πολίτες. Είμαι εδώ γιατί πίστεψα και πιστεύω σ’ ένα καλύτερο αύριο για όλους.

Συρτά, κοφτά και κάτω από τη σέντρα........

....έτσι απλά περιέγραφε κάποιος ειδικός τη συνταγή επιτυχίας του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου........

Λίγες σκέψεις για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον

Ακόμη και οι τελευταίες ποσοτικές μετρήσεις δείχνουν ότι οι πολιτές εμπιστεύονται τον Κώστα Καραμανλή για την πρωθυπουργία της χώρας. Και λέω οι τελευταίες, γιατί έχουν πραγματοποιηθεί σε ένα πάρα πολύ βαρύ κλίμα, το οποίο έχει εν πολλοίς διαμορφωθεί από τους διαχειριστές της πληροφορίας στη χώρα μας.

Παρελθόν και παρόν:

Θεωρώ ότι χάθηκε, προσωρινά, μία μεγάλη ευκαιρία για να γίνει η νέα μεταπολίτευση στη χώρα μας. Θα μπορούσε να ξεκινήσει πριν 6 με 9 μήνες, όταν ο κόσμος ήθελε κάτι νέο και έδειχνε να εμπιστεύεται σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό τον Πρωθυπουργό της χώρας. Όμως αυτή η ευκαιρία δεν έχει χαθεί οριστικά. Ο Πρωθυπουργός παραμένει η πιο αξιόπιστη λύση για τη χώρα. Αυτό που θα μπορούσε να γίνει τότε ήταν να ηγηθεί ενός νέου σχηματισμού που θα αποτελούνταν από τους καλύτερους όλων των πολιτικών χώρων. Κάτι το οποίο υπό προϋποθέσεις μπορεί να είναι εφικτό και στο μέλλον.


Παρόν και μέλλον:

Για να εξέλθει η χώρα από αυτή τη δύσκολη φάση εσωστρέφειας που έχουν στήσει οι διαχειριστές της πληροφορίας, η οποία όμως οφείλεται και σε λάθη και παραλείψεις, απαιτείται παραγωγή πολιτικής και επιστροφή της μηδενικής ανοχής. Θα βοηθούσε, σε πρώτη φάση, η υλοποίηση ενός σημαντικού έργου-πρωτοβουλίας από κάθε τομέα της Κυβέρνησης μέχρι το τέλος του έτους. Τα υπόλοιπα θα έρθουν στην ώρα τους.

Το ήμισυ του παντός

Η αρχή έχει ήδη γίνει. Ένα θέμα με σημαντικές κοινωνικές και οικονομικές προεκτάσεις, ένα θέμα που αποτελούσε πεδίο αντιπαραθέσεων σε όλες ανεξαιρέτως τις προεκλογικές περιόδους τα τελευταία 15 χρόνια, τουλάχιστον, ο εκσυγχρονισμός και εξορθολογισμός της λειτουργίας της Ολυμπιακής Αεροπορίας βαίνει προς επίλυση μετά και το "πράσινο" της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Ωστόσο για την οριστική επίλυση του ζητήματος απαιτείται και η επιτυχής ιδιωτικοποίηση των εταιρειών που θα προκύψουν. Αυτό είναι και το σημείο κλειδί της όλης υπόθεσης. Ωστόσο η αρχή έχει ήδη γίνει και αξίζουν πολλά συγχαρητήρια σε αυτούς που χειρίζονται την υπόθεση. Μην ξεχνάμε ότι το ζητούμενο έως τώρα ήταν η έγκριση της Επιτροπής, το οποίο φάνταζε δυσπρόσιτος στόχος.

Βιολογικοί παράγοντες καθορίζουν τις πολιτικές πεποιθήσεις

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Έρευνα που δημοσιεύθηκε στο έγκυρο επιστημονικό περιοδικό «Science» (Επιστήμη), συσχετίζει τις διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις των ανθρώπων με τις διαφορές της φυσιολογίας τους, στον βιολογικό και ψυχολογικό τομέα, γεγονός που εν μέρει εξηγεί γιατί τα μυαλά των ψηφοφόρων δύσκολα αλλάζουν, σύμφωνα με τους ερευνητές, όπως αναφέρουν δημοσιεύματα του BBC, του Independent, των Times του Λονδίνου και της ηλεκτρονικής υπηρεσίας LiveScience.

Μεταξύ άλλων, η έρευνα διαπιστώνει ότι τα άτομα που είναι πιο ευαίσθητα στο φόβο και στις απειλές, είναι πιθανότερο να ψηφίσουν συντηρητικά, ενώ σε πιο προοδευτικές πολιτικές τείνουν όσοι αισθάνονται λιγότερους κινδύνους γύρω τους. Το πείραμα διεξήχθη στο πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα-Λίνκολν των ΗΠΑ, υπό τον Ντάγκλας Όξλεϋ και τον πολιτικό επιστήμονα Τζον Χίμπινγκ, σε δείγμα 46 εθελοντών, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε σειρά εκφοβιστικών εικόνων και ήχων.

Οι ερευνητές μέτρησαν την ηλεκτρική αγωγιμότητα από την παραγωγή ιδρώτα στο δέρμα, καθώς και τις αντανακλαστικές κινήσεις των ματιών (άνοιγμα-κλείσιμο) των εθελοντών, που είναι και οι δύο παράγοντες πέρα από τον συνειδητό έλεγχο του ανθρώπου και θεωρούνται καλοί δείκτες της γενικότερης νευρικής προδιάθεσης και του άγχους κάποιου. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι όσο πιο επιρρεπείς στο φόβο ήταν οι εθελοντές (π.χ. όταν τους έδειχναν την εικόνα ενός ανθρώπου με μια μεγάλη αράχνη στο πρόσωπό του ή άλλες τρομακτικές εικόνες), τόσο έτειναν να έχουν συντηρητικές απόψεις (υπέρ της θανατικής ποινής και των μεγαλύτερων αμυντικών δαπανών, κατά της έκτρωσης, της μετανάστευσης, του ελέγχου των όπλων, του προγαμιαίου σεξ και των γάμων των ομοφυλοφίλων κ.α.).

Όσοι τρόμαζαν λιγότερο από τις απειλητικές εικόνες και τους ήχους, υποστήριζαν περισσότερο την ελεύθερη μετανάστευση, τον έλεγχο των όπλων, ήταν κατά του πολέμου. Δεν υπήρχαν ουσιαστικές διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών στις αντιδράσεις τους.

Η έρευνα πιθανολογεί ότι οι διαφορετικές αντιδράσεις επηρεάζονται από διαφορές στον εγκέφαλο, ειδικά στην περιοχή της αμυγδαλής, που επεξεργάζεται αισθήματα όπως ο φόβος και η απέχθεια.

Σύμφωνα με τον Χίμπινγκ, οι άνθρωποι εκκινούν από διαφορετικές ψυχολογικές αφετηρίες (είτε για γενετικούς είτε για ψυχολογικούς ή άλλους λόγους) και έτσι βιώνουν τον κόσμο και ειδικότερα τις απειλές με διαφορετικό τρόπο. «Οι διαφορετικοί ψυχολογικοί προσανατολισμοί είναι βαθιά ριζωμένοι, είναι ένα αντανακλαστικό, δεν είναι κάτι που μπορείς να αλλάξεις αύριο και ίσως αυτό εξηγεί γιατί οι άνθρωποι είναι τόσο πεισματάρηδες στις πολιτικές τους αντιλήψεις», είπε. «Ίσως αυτό διευκολύνει λίγο την αμοιβαία κατανόηση και ανοχή», πρόσθεσε, αν οι πολιτικοί αντίπαλοι συνειδητοποιήσουν ότι το αντίθετο κόμμα απλώς βλέπει τον κόσμο διαφορετικά, με δεδομένο ότι «οι άνθρωποι δεν σκέφτονται απλώς διαφορετικά για τα πράγματα, νοιώθουν διαφορετικά γι' αυτά».

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

Μήπως να αναθεωρήσουμε τις κόκκινες γραμμές μας...να τις κάνουμε λίγο πιο έντονες

Από την Καθημερινή:


Σκεπτικισμός στην Αθήνα
Προβληματίζουν οι αναφορές του νέου «πακέτου» Νίμιτς σε γλώσσα και εθνότητα

Της Δωρας Αντωνιου

Εντονο προβληματισμό προκάλεσε στο υπουργείο Εξωτερικών το νέο «πακέτο ιδεών» του ειδικού μεσολαβητή για το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ κ. Μάθιου Νίμιτς, αλλά και η επιθυμία του να επιταχυνθεί η διαδικασία, καθώς ζήτησε από τις δύο πλευρές να εξετάσουν τις ιδέες ως «πακέτο». Η εμμονή της σκοπιανής πλευράς, κατά τη διάρκεια της κοινής συνάντησης των διαπραγματευτών με τον κ. Νίμιτς, σε θέματα «μακεδονικής εθνότητας και γλώσσας», αλλά και οι σχετικές αναφορές του κ. Νίμιτς στις ιδέες που παρουσίασε, διαμορφώνουν δύσκολο πλαίσιο. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Βασιλάκης τόνισε στον κ. Νίμιτς ότι δεν μπορεί η ελληνική πλευρά να δεχθεί υιοθέτηση των όρων «μακεδονική γλώσσα και εθνότητα» και αντιπρότεινε αυτά να προσδιοριστούν ως «σλαβομακεδονικά». Πληροφορίες από τα Σκόπια αναφέρουν ότι ο κ. Βασιλάκης εισηγήθηκε επίσης για το θέμα της γλώσσας να ονομαστεί «μακεδονική», αλλά αυτό να αναγράφεται με λατινικό και όχι με κυριλλικό αλφάβητο, κάτι που απορρίφθηκε άμεσα από τους διαπραγματευτές της ΠΓΔΜ.

Σε δηλώσεις του, αμέσως μετά την κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον ειδικό μεσολαβητή, ο κ. Βασιλάκης ανέφερε ότι επισήμανε στον κ. Νίμιτς την προκλητικότητα των Σκοπίων, σε αντιδιαστολή με την εποικοδομητική ελληνική στάση. Πρόσθεσε επίσης ότι η διαπραγμάτευση αφορά μόνο το θέμα του ονόματος και ότι τα Σκόπια θα πρέπει να καταλάβουν και να δεχτούν ότι εκπροσωπούν μόνο το κομμάτι που τους ανήκει. Εμμέσως άφησε να εννοηθεί ότι η Αθήνα δεν μπορεί να δεχθεί τον προσδιορισμό «μακεδονικός», λέγοντας ότι «δεν μπορούμε να έχουμε ένα όνομα για κάθε κατηγορία δραστηριοτήτων και πρέπει να εφαρμοσθεί ένα όνομα έναντι όλων».

Ξεστρατίζει το θέμα......

Πρέσβης Βασιλάκης: Συνομιλίες μόνο για το όνομα, δεν τίθεται θέμα εθνότητας


«Η διαπραγμάτευση αφορά αποκλειστικά μόνο το όνομα και δεν τίθεται θέμα εθνότητας», ξεκαθάρισε ο Ελληνας διαπραγματευτής στις συνομιλίες για το όνομα της ΠΓΔΜ, πρέσβης Αδαμάντιος Βασιλάκης, αμέσως μετά την χθεσινοβραδινή συνάντησή του με τον Μάθιου Νίμιτς.

Ο κ. Βασιλάκης, ο οποίος αργά χθες το βράδυ είχε επίσης συνάντηση με το γενικό γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Μπαν Κι Μουν, μιλώντας στους δημοσιογράφους, τόνισε:

«Οι πρώτες προσωπικές μου αντιδράσεις για τις νέες ιδέες που μας παρουσίασε σήμερα (χθες) το πρωί ο κ. Νίμιτς ήταν ότι του τόνισα πως πρέπει να σκεφτεί ότι η προκλητικότητα των Σκοπίων είναι κάτι που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη και ότι μέχρι σήμερα η ελληνική πλευρά έχει τηρήσει στάση αναμονής, επιδιώκοντας να βρούμε μία φιλική λύση. Ξανά επωφελήθηκα της ευκαιρίας να του πω ποιες είναι οι βασικές θέσεις, τις οποίες είπα και το πρωί, παρουσία των δυο διαπραγματευτών από την ΠΓΔΜ».

«Πιστεύω ότι κατάλαβε (ο κ. Νίμιτς) αυτά που του είπα σε προσωπική βάση. Ενημέρωσα ήδη προφορικά την Υπουργό μου. Θα εξετάσουμε το θέμα του όλου κειμένου και από κει και πέρα θα δούμε τι συνέχεια θα δοθεί», πρόσθεσε ο Ελληνας διπλωμάτης και υπογράμμισε:

« Θα πρέπει να τονίσουμε και πάλι ότι η διαπραγμάτευση αφορά αποκλειστικά μόνο το όνομα και δεν τίθεται θέμα εθνότητας. Τα Σκόπια θα πρέπει να καταλάβουν και να δεχτούν ότι εκπροσωπούν μόνο το κομμάτι που τους ανήκει. Δεν δεχόμαστε σε καμία περίπτωση ότι ένα μέρος εκπροσωπεί το σύνολο. Επίσης, δεν μπορούμε να έχουμε ένα όνομα για κάθε κατηγορία δραστηριοτήτων και πρέπει να εφαρμοστεί ένα όνομα έναντι όλων. Αν θέλουμε να βρούμε λύση, να σταματήσουν οι προκλητικές δηλώσεις για να μπορέσουμε να αναπτύξουμε φιλικές σχέσεις, όπως πρέπει να έχουν οι γείτονες μεταξύ τους».

Ο κ. Νίμιτς, μετά την χθεσινή κοινή συνάντησή του με Βασιλάκη, Ντιμιτρόφ και Πρότογκερ, είχε χωριστές συναντήσεις με τους αντιπροσώπους των δυο χωρών.

Πηγή ΑΠΕ


Ένα είναι το σίγουρο ότι θα πρέπει να είχαμε ήδη προβλέψει αυτή την εξέλιξη και να έχουμε έτοιμο ένα plan b. Να επαναφέρουμε την πρόταση που είχαμε κάνει παλαιότερα;


Μία πιθανή πρόταση για την απογραφή του 2011 ή του 2008

Η είδηση της χρονιάς

Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η είδηση της χρονιάς:


Η Wall Street υποδέχθηκε με ενθουσιασμό τί;

Την απόφαση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών να κρατικοποιήσει τις εταιρείες παροχής στεγαστικών δανείων Fannie Mae και Freddie Mac.

Σύμφωνα με τη Ναυτεμπορική: στις 16:52 ο δείκτης Dow Jones διαμορφωνόταν στις 11.468,32 μονάδες (2,2%), ο S&P 500 στις 1.268,24 μονάδες (2,09%) και ο Nasdaq στις 2.281,26 μονάδες (1,13%).

Στο επίκεντρο του αγοραστικού ενδιαφέροντος βρίσκονται οι κλάδοι τραπεζών και κατασκευών.



Κάθε τέλος είναι μια καινούργια αρχή.

Πρόσωπα

Το συγκεκριμένο άρθρο μου θύμισε πολύ έντονα τη Συστημική Δυναμική ή System Dynamics και τα φοιτητικά μου χρόνια και το πρόβλημα της αύξησης του πληθυσμού (positive feedback loop), το οποίο θα βρει την ισορροπία του μέσω του περιορισμού των πόρων (negative feedback loop).

The Beginning of System Dynamics




Από την Καθημερινή 17-8-2008


Tης Pιτσας Mασουρα



Οσοι αυτές τις μέρες τριγυρνούν στους δρόμους του Πεκίνου φαντάζομαι ότι θα νιώθουν ασφυκτική πάνω τους την έννοια του υπερπληθυσμού. Ανθρωποι σε πλήρη αριθμητικό κορεσμό, σαν τάγματα μυρμηγκιών, σαν αποικίες εντόμων καταλαμβάνουν τεράστιες εδαφικές εκτάσεις, κινούνται βιαστικά, αγγίζουν με κομφούκιο χάρη ο ένας τον άλλον.... Ανθρωποι που οχλαγωγούν, που αλλάζουν τον ρουν της ιστορίας, που επιδιώκουν να εξασφαλίσουν για τον εαυτό τους το μέγιστο ποσοστό ευζωίας και νομής των υλικών αγαθών. Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια που ο λογοτέχνης έγραφε για το πλήθος που αύριο θα γίνει εφιάλτης. Η γη, έλεγε, με τα πεντακόσια και τα οκτακόσια εκατομμύρια έγινε η γη με τα τρία δισεκατομμύρια και αύριο με τα τέσσερα και τα είκοσι δισεκατομμύρια.

Προφανώς ο καλλιτέχνης ήταν βαθιά επηρεασμένος από τον Αγγλο οικονομολόγο Τόμας Μάλθους και την απαισιοδοξία του απέναντι σ' έναν ραγδαία αυξανόμενο πληθυσμό. Στο βιβλίο του «Μελέτη επί της Αρχής του Πληθυσμού» (1798) ο Μάλθους σημείωνε ότι ο πληθυσμός της γης αυξάνεται με γεωμετρικό ρυθμό, ενώ τα αποθέματα τροφής αυξάνονται αριθμητικά. Αρα, αν κάτι περίμενε την ανθρωπότητα στη γωνία, ήταν η σταδιακή καταστροφή της, καθώς τη δεδομένη στιγμή δεν θα υπήρχε η παραμικρή δυνατότητα να τραφούν οι ορδές των δισ. Ο Μάλθους με την πάροδο των χρόνων απέκτησε οπαδούς, ένας εκ των οποίων είναι ο Αμερικανός εντομολόγος Πολ Ελριχ. Το 1968, έξι χρόνια μετά τη δημοσίευση της «Σιωπηλής Ανοιξης» από τη Ραχήλ Ρ. Κάρσον -το βιβλίο ήταν το πρώτο λιθαράκι σ' αυτό που στη συνέχεια ονομάσαμε σύγχρονη περιβαλλοντική συνείδηση- ένας νεαρός Αμερικανός εντομολόγος, καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Στάνφορντ της Καλιφόρνια δημοσίευσε το εκρηκτικό βιβλίο «Πληθυσμιακή Βόμβα». Το σκεπτικό του βιβλίου θεωρήθηκε αντανάκλαση της επαναστατικής ευαισθησίας και της αναμενόμενης ανησυχίας της εποχής του. Ο Ελριχ και η σύζυγός του Αννα παρουσίασαν ένα μεταμαλθουσιακό σενάριο άμεσης πληθυσμιακής έκρηξης η οποία θα οδηγούσε στην καταστροφή. «Η μάχη για να θρέψουμε όλη την ανθρωπότητα έχει τελειώσει», προειδοποιούσε το ζεύγος Ελριχ. «Στις δεκαετίες του '70 και του '80, εκατοντάδες εκατομμμύρια άνθρωποι θα πεινάσουν μέχρι θανάτου. Εκείνη την τελευταία μέρα, τίποτα δεν θα μπορεί να αποτρέψει τη δραματική αύξηση των ποσοστών θανάτων...». Οταν ο Ελριχ έγραψε το βιβλίο «Πληθυσμιακή βόμβα», ο πληθυσμός της γης ήταν γύρω στα 3,5 δισ. Σήμερα είναι 6,7 δισ.

Την επομένη της δημοσίευσης του βιβλίου, όπου μεταξύ άλλων ο Ελριχ έλεγε ότι οι κοινωνίες οφείλουν να βρουν τρόπους περιορισμού της πληθυσμιακής αύξησης ξέσπασε πόλεμος διαμαρτυριών. Η Αριστερά χαρακτήρισε ανήθικη τη μεταμαλθουσιακή θεωρία και εξέφρασε φόβους ότι η Δεξιά θα τη χρησιμοποιήσει, προκειμένου να προωθήσει τα σχέδιά της για... εθνοκαθάρσεις! Αλλά και η Δεξιά είχε τις απόψεις της. Οι εκπρόσωποί της είπαν ότι μια τέτοια αύξηση του πληθυσμού θα περιόριζε τα δικαίωμα του ατόμου. Και αυτοί επομένως επανέλαβαν τους φόβους των μαλθουσιανών που πίστευαν ότι τα δισ. των ανθρώπων θα απαιτούσαν να αποκτήσουν ό,τι είχε ο ένας, ο προνομιούχος! Σαράντα χρόνια μετά, το μήνυμα του Ελριχ (σήμερα είναι 76 ετών) έχει αμβλυνθεί. Ο ίδιος και η γυναίκα του δημοσίευσαν ένα άλλο βιβλίο με τον τίτλο «Το Κυρίαρχο Ζώο», με κεντρικό θέμα τον Homo Sapiens, ο οποίος έγινε τόσο ισχυρός, ώστε μπορεί πλέον να υπονομεύσει την ικανότητα της γης να αντέξει όλο και περισσότερους ανθρώπους.

Ας είμαστε, όμως, ρεαλιστές. Και τότε και τώρα, οι φωνές αγωνίας, έμπλεες αρνητισμού, δεν στηρίζονταν στο πουθενά. Η φτώχεια του παρελθόντος και η ευημερία του σήμερα -τα δύο άκρα του ίδιου ζητήματος- αποτελούσαν και αποτελούν βούτυρο στο ψωμί όσων αρέσκονται στην εσχατολογία. Η διάχυση του φόβου παραμένει δυνατό εργαλείο προσέγγισης της ζωής των ακυβέρνητων ανθρώπων και ο παραλογισμός είχε οδηγήσει κάποιους να ισχυριστούν ότι ο υπερπληθυσμός θα υπονόμευε την οικονομική ανάπτυξη και θα βοηθούσε στην εξάπλωση του κομμουνισμού. Ευτυχώς άπαντες διαψεύστηκαν πανηγυρικά -τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό- καθώς μέσα από τον λαϊκό καπιταλισμό και την «απαξιωμένη» παγκοσμιοποίηση, τεράστιες πληθυσμιακές ομάδες στον Τρίτο Κόσμο ωφελήθηκαν και σήμερα συνθέτουν μια ευρεία μεσαία τάξη. Ωστόσο, θέμα υπάρχει, αν και όχι όσο βίαιο το παρουσιάζουν: η περιβαλλοντική κρίση, η ενεργειακή στη συνέχεια κρίση και η πρόσφατη κρίση των τροφίμων έχουν κοινό παρονομαστή που δεν είναι άλλος από την αύξηση του πληθυσμού.

Τι ειρωνεία κι αυτή! Τη στιγμή που μιλάμε με τόση άνεση για τον ποιοτικό άνθρωπο, για τα αγαθά των προηγμένων κοινωνιών, για την ανάδειξη ακόμη περισσότερο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που προσδοκούμε περαιτέρω βελτίωση της ευημερίας και άμβλυνση διεθνώς της φτώχειας, κάποιοι επιστήμονες επανέρχονται για να ταράξουν τη νηνεμία του σύγχρονου πολίτη, αυτού που θα ήθελε να δει την οριστική μετατροπή του φυσικού όντος σε ολοκληρωμένη μονάδα της κοινωνικής ζωής. Κι έρχονται πώς λέτε; Προτείνοντας στα νέα ζευγάρια να αποφεύγουν την τεκνοποίηση ή να γεννούν... μινιμαλιστικά προκειμένου να σωθεί ο πλανήτης! Συνδέουν δηλαδή για χιλιοστή οφορά την καινούργια ζωή με τη ζωή του πλανήτη. Σώστε τον πλανήτη! Σταματήστε να γεννάτε! Αυτό ήταν εν πολλοίς το μήνυμα του κύριου άρθρου του σοβαρού επιστημονικού περιοδικού British Medical Journal. Στο επίμαχο άρθρο αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι η γέννηση ενός παιδιού σήμερα στη Βρετανία θα είναι υπεύθυνη για την αύξηση κατά 150% των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα απ' ό,τι η γέννηση ενός παιδιού στην Αιθιοπία. Αρα, από πού θα αρχίσουμε τις περικοπές; Μα από τη Δύση που θέλει τα παιδιά της καλοζωισμένα.

Το δημογραφικό υπήρξε πάντοτε ένα από τα σοβαρότερα κεφάλαια των οικονομολόγων και των κοινωνιολόγων. Αλλά όχι από αυτή την πλευρά. Η πλέον προβεβλημένη είναι αυτή που συνδέεται με την υπογεννητικότητα της Ευρώπης με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει. Αλλά αυτή η επιστροφή στις ρίζες της τρομολαγνείας προς τι; Η γέννηση των παιδιών αποτελεί την υπέρτατη επιλογή ή και την ανάγκη αν θέλετε για τη δημιουργία και σύσφιγξη του κοινωνικού κυττάρου που λέγεται οικογένεια. Η έννοια της συνέχειας πρωταρχκή. Το νέο ζευγάρι πασχίζει προς αυτή την κατεύθυνση και μάλιστα γύρω την αγωνία του έχει στηθεί τεράστια βιομηχανία υποβοήθησης των ανθρώπων να τεκνοποιήσουν. Τώρα τους λέμε, κάντε κράτει, γιατί κινδυνεύει ο πλανήτης. Ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια ενός δομημένου κόσμου ή μάλλον ο ξεπερασμένος Τόμας Μάλθους σε νέα επεισόδια... Δέος μπροστά στη σκέψη ότι κάποιο απ' τα παιδιά μας μπορεί να ζητήσει τη γνώμη μας.

Κλιματική αλλαγή προτύπου διαβίωσης

Δημοσιεύθηκε στην ελληνική ειδική έκδοση του Economist που κυκλοφόρησε με την Καθημερινή, την Πέμπτη 31 Ιουλίου 2008.





Σε πρόσφατη έρευνα που διενήργησε το Τμήμα Στατιστικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών για το περιβάλλον και τη συμπεριφορά των Αθηναίων σχετικά με την προστασία του, σκιαγραφήθηκε ένα ακόμη ελληνικό παράδοξο. Ενώ ένας στους δύο κατοίκους του Λεκανοπεδίου (ποσοστό 44,8%) δηλώνει ότι η αλλαγή του τρόπου ζωής αποτελεί λύση για τα περιβαλλοντικά προβλήματα της πόλης αλλά και του πλανήτη, ωστόσο μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό λαμβάνει μέτρα ή ενεργεί έτσι ώστε να βελτιώσει αυτή την κατάσταση. Συγκεκριμένα μόλις το 12,9% των κατοίκων της πρωτεύουσας κλείνει την τηλεόραση όταν δεν την παρακολουθεί και μόλις το 19,1% χρησιμοποιεί λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας για να μειώσει την κατανάλωση ρεύματος.

Το ίδιο αυτό παράδοξο, όμως, εμφανίζεται και εκτός συνόρων, σε έρευνα του McKinsey Quarterly που διενεργήθηκε σε χιλιάδες επιχειρήσεις παγκοσμίως. Συγκεκριμένα σε έρευνα μεταξύ 2.192 στελεχών επιχειρήσεων παγκοσμίως που διενεργήθηκε το Δεκέμβριο του 2007, ενώ το 60% των στελεχών αναφέρει ότι η κλιματική αλλαγή είναι στρατηγικής σημασίας για τις επιχειρήσεις τους, το 44% αυτών παραδέχεται ότι δεν αποτελεί σημαντικό θέμα στην καθημερινή τους ατζέντα. Και εδώ δηλαδή οι πράξεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής υστερούν κατά πολύ της εκπεφρασμένης σημασίας της.

Ωστόσο η πρόκληση της κλιματικής αλλαγής είναι εδώ και είναι σαφές ότι οφείλουμε να δράσουμε το συντομότερο δυνατόν εφαρμόζοντας ένα νέο οικονομικό πρότυπο. Σύμφωνα με άρθρο του Jeffrey D. Sachs καθηγητή Οικονομικών και διευθυντή του Earth Institute του Πανεπιστημίου Κολούμπια: «εάν στους βασικούς οικονομικούς τομείς αναπτυχθούν και υιοθετηθούν «πράσινες» τεχνολογίες τις επόμενες δεκαετίες, σε ολόκληρο τον κόσμο, θα μπορέσει να μειωθεί σημαντικά η εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα με κόστος μικρότερο του 1% του ετήσιου παγκόσμιου εισοδήματος. Με άλλα λόγια η υφήλιος μπορεί να συνδυάσει την οικονομική ανάπτυξη με τη μείωση των εκπομπών ρύπων».

«Για να μπορέσουμε όμως να καταλήξουμε σε μία συγκεκριμένη διεθνή συμφωνία», συνεχίζει ο γνωστός Καθηγητής, «χρειαζόμαστε ένα πραγματικό παγκόσμιο επιχειρησιακό σχέδιο, το οποίο θα καθορίζει ποιες νέες τεχνολογίες πρέπει να αναπτυχθούν, να δοκιμαστούν και να υιοθετηθούν και τί θα πρέπει να δαπανηθεί σε παγκόσμιο επίπεδο».
Προς αυτή την κατεύθυνση κινούνται και οι πρόσφατες αποφάσεις του G8, των οκτώ δηλαδή πλουσιότερων κρατών του κόσμου. Οι ηγέτες του G8 συναντήθηκαν από τις 7 έως τις 9 Ιουλίου 2008 στο Τογιάκο της Ιαπωνίας μαζί και με αρχηγούς κρατών του αναπτυσσόμενου κόσμου, και συζήτησαν θέματα που αφορούν στις κλιματικές αλλαγές και τη διεθνή οικονομική κατάσταση.

Συμφώνησαν στη μείωση μέχρι το 2050 τουλάχιστον κατά 50% των εκπομπών αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, με την υλοποίηση ενός Προγράμματος που ο Ιάπωνας πρωθυπουργός Γιασούο Φουκούντα ονόμασε στην ομιλία του Πρόγραμμα «Cool Earth 50». Βέβαια το πρόγραμμα του Γερουσιαστή και υποψήφιου Προέδρου των ΗΠΑ Barack Obama είναι περισσότερο φιλόδοξο, μιας και προβλέπει τη μείωση των εκπομπών αερίου του θερμοκηπίου κατά 80% έως το 2050, με βάση τα αέρια που εξέπεμπαν οι ΗΠΑ το 1990 και τη βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας κατά 50% μέχρι το 2030.

Στο ίδιο πλαίσιο κινούνται και πρωτοβουλίες που σχετίζονται με τη δημιουργία Ταμείων Κλιματικής Αλλαγής (μία καινοτόμο προσέγγιση του θέματος προτείναμε στο «Μέρισμα» που κυκλοφόρησε με την εφημερίδα «Η Καθημερινή» στις 26 Ιουνίου 2008). Συγκεκριμένα η Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης (ADB) ανακοίνωσε την πρόθεσή της να δημιουργήσει ένα νέο Ταμείο με σκοπό να επιβραδύνει την κλιματική αλλαγή και να βοηθήσει τις χώρες της περιοχής του Ασιατικού Ειρηνικού να προσαρμοστούν στον αναμενόμενο καταστρεπτικό αντίκτυπο της παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου. Η ADB θα παράσχει για το σκοπό αυτό αρχικά 40 εκ.$ στο Ταμείο Κλιματικής Αλλαγής, το οποίο θα είναι ανοικτό για περαιτέρω συνεισφορές σε αυτό από κράτη, οργανώσεις ανάπτυξης, ιδρύματα, ιδιώτες.

Επίσης, η Παγκόσμια Τράπεζα ανακοίνωσε την 1η Ιουλίου τη δημιουργία δύο Κλιματικών Επενδυτικών Κεφαλαίων (Climate Investment Funds) με σκοπό τη χρηματοδότηση με 5 δισ. $ για τα επόμενα 3 χρόνια αναπτυσσόμενων χωρών με τον ίδιο πάντα στόχο.

Τέλος, οι ΗΠΑ μέσω του Υπουργού Οικονομικών κ. Henry Paulson εξέφρασαν την πρόθεσή τους να υποστηρίξουν τη δημιουργία ενός Ταμείου Κλιματικής Αλλαγής από το G8 με αρχικό κεφάλαιο 10 δισ.$ για να μετριάσουν τον αντίκτυπο της παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου.

Όλα αυτά καταδεικνύουν ότι κάτι έχει αρχίσει να κινείται σε παγκόσμιο επίπεδο για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής είναι εξόχως κοινωνικό και οικονομικό. Η επιλογή που έχουμε να κάνουμε είναι μία: αλλάζουμε συμπεριφορά, αλλάζουμε τρόπους, αλλάζουμε συνήθειες όσον αφορά την προστασία του περιβάλλοντος. Η στασιμότητα και σε αυτό τον τομέα μπορεί να οδηγήσει σε πολύ αρνητικά αποτελέσματα. Απαιτείται, λοιπόν, αυτό που επεσήμανε και στην ομιλία του ο ηγέτης των Βρετανών Συντηρητικών David Cameron στις 15 Ιουνίου του 2008: «ο επανασχεδιασμός όλης της οικονομίας και η απαγκίστρωσή της από την εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα». Απεξάρτηση που περνά μέσα από την καινοτομία στην παραγωγή και τη χρήση της ενέργειας, την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, τη χρήση νέων τεχνολογιών (π.χ. υβριδικά αυτοκίνητα).

Ευτυχώς δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Η κλιματική αλλαγή και η άνοδος των τιμών των ορυκτών καυσίμων αποτελούν τη μεγάλη ευκαιρία για όλους μας ώστε να υιοθετήσουμε ένα νέο οικονομικό και κοινωνικό πρότυπο περισσότερο βιώσιμο, περισσότερο ανθρώπινο. Ένα πρότυπο το οποίο θα έπρεπε ήδη να είχαμε εφαρμόσει. Ουδέν κακόν αμιγές καλού.

"Βολταίρος στην Πάτμο, Νεύτων στα Τρίκαλα"

Ένα πολύ ενδιαφέρον δημοσίευμα για μία περίοδο της ιστορίας μας που ξέρουμε λίγα ή ελάχιστα.


Από την Καθημερινή της 27ης Ιουλίου 2008.


Ευρωπαίοι περιηγητές του 18ου αιώνα μαρτυρούν ότι οι δύο μεγάλοι διανοητές ήταν γνωστοί και στην τουρκοκρατούμενη Eλλάδα

Του Δημητρη Γ. Αποστολοπουλου

O Γάλλος περιηγητής Choiseul– Gouffier στο έργο του «Voyage pittoresque de la Gr�ce» αφηγείται μια συνάντηση που είχε, το 1776, με ένα μοναχό στην Πάτμο. Στη συνομιλία τους, ο ορθόδοξος μοναχός φέρεται να εκφράζει τον θαυμασμό του για τον Bολταίρο και τον Pουσσώ. Οσα, κατά την αφήγηση του Γάλλου περιηγητή, συνέβησαν στην Πάτμο, δημοσιευμένα για πρώτη φορά στο Παρίσι το 1782, τα έχει αναδείξει ερευνητικά ο K. Θ. Δημαράς πριν από περίπου μισόν αιώνα: Ηταν από τα πρώτα ευρήματά του, όταν είχε αρχίσει να μελετά την «τύχη του Bολταίρου στην Eλλάδα», συμπεράσματα ερευνών του που δημοσιεύτηκαν το 1951. Aς ξαναθυμηθούμε όμως εδώ όσα αφηγείται ο Choiseul–Gouffier.

«Ζει ο Bολταίρος;»

Στα 1776, λοιπόν, ο Γάλλος περιηγητής έφτασε με καράβι στην Πάτμο. Bιάστηκε να βγει στη στεριά για να πορευτεί προς το μοναστήρι του Aγίου Iωάννου. Στον πηγαιμό τα βήματά του διασταυρώθηκαν με εκείνα ενός καλογέρου (caloyer) που κατέβαινε από το μοναστήρι. Ηρθε βιαστικά προς το μέρος του, τον ρώτησε, στα ιταλικά, από ποιον τόπο ήταν, από πού ερχόταν και τι είχε συμβεί στην Eυρώπη τα τελευταία επτά χρόνια που είχε να αράξει καράβι στην Πάτμο. Mόλις έμαθε ότι ήταν Γάλλος: «Πείτε μου», φώναξε, «ο Bολταίρος ζει ακόμα;».

Στη συνέχεια ο Choiseul–Gouffier παραθέτει και άλλα στοιχεία από τη συνομιλία που είχε με τον καλόγερο στην Πάτμο, στοιχεία που δείχνουν την ενημέρωση που είχε ο μοναχός για τις δραστηριότητες του Bολταίρου και του Pουσσώ, τους οποίους θεωρούσε «ευεργέτες της ανθρωπότητας».

Tα δύο αυτά διάσημα ονόματα του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού, που αναφέρθηκαν στη συνομιλία που είχε ο Γάλλος περιηγητής με τον ορθόδοξο μοναχό, είναι βέβαια πρόσωπα υπαρκτά και η πληροφορία που δίνει στη συνέχεια ο Choiseul–Gouffier, πως ο μοναχός τού ανέφερε πως πριν καρεί μοναχός είχε σπουδάσει σε ιταλικές πόλεις, καθιστούν πιθανότερη την ενημέρωσή του σε θέματα ευρωπαϊκής παιδείας. Eπειδή όμως η έρευνα δεν έχει κατορθώσει να φτάσει ώς το τέλος, να εντοπίσει και το όνομα του συνομιλητή του Γάλλου περιηγητή, μάς επιτρέπεται να θέσουμε ένα ερώτημα: Μήπως η συνομιλία δεν έγινε ποτέ; Μήπως είναι αποκύημα της φαντασίας, αφηγηματικό καλύτερα τέχνασμα του Choiseul–Gouffier;

Ενα παρόμοιο επεισόδιο, ωστόσο, που συνέβη τρία χρόνια αργότερα σε ένα άλλο σημείο της «τουρκοκρατούμενης» Eλλάδας, μάς επιτρέπει όχι μόνο να δώσουμε μιαν αρνητική απάντηση στο εύλογο αυτό ερώτημα, αλλά κυρίως να εμπλουτίσουμε τη σχετική προβληματική για την ιστορία των ιδεών τον 18ο αιώνα στην «τουρκοκρατούμενη» Eλλάδα.

Αναφορά στον Νεύτωνα

Tον Mάρτιο του 1779, ένας περιηγητής, Σουηδός αυτή τη φορά, ο Iάκωβος Iωνάς Bjoernstahl που είχε μάθει καλά την ελληνική γλώσσα, έφτασε στα Tρίκαλα και θεώρησε σκόπιμο να επισκεφτεί τον τοπικό ορθόδοξο αρχιερέα, τον μητροπολίτη Tρίκκης. Mε δέχτηκε με μεγάλη ευγένεια, δηλώνει ο Mπγέρνστολ και συνεχίζει: «Η συζήτησή μας πέρασε αμέσως σε θέματα παιδείας· στον ιεράρχη φάνηκε αρκετά παράξενο ότι στο μακρινό Bορρά μαθαίνουμε τα ελληνικά. Tου φάνηκε τόσο παράδοξο που μιλούσα ελληνικά, όσο απροσδότητο ήταν και για μένα να ακούω ιεράρχη στην Eλλάδα να μιλάει για τον Iσαάκ Nεύτωνα» – έτσι πρόφερε στα ελληνικά ο μητροπολίτης, προσθέτει ο αφηγητής, το όνομα του Newton.

Στη συνέχεια ο Mπγέρνστολ αναφέρει πως, εκτός από τον διάσημο Αγγλο μαθηματικό και φυσικό, ο λόγιος ιεράρχης του ανέφερε τον Γερμανό φιλόσοφο και μαθηματικό Iωάννη–Xριστιανό Bολφ (Wolf) και τον Oλλανδό ιατρό και χημικό Xέρμαν Mπουρχάβε (Boerhaave). Kαι ο Σουηδός περιηγητής τον προέτρεψε να προσθέσει στον κατάλογο αυτών των διαπρεπών επιστημόνων το όνομα ενός ακόμα, του διάσημου συμπατριώτη του βοτανολόγου Kάρολου Λιννέ (Linnaeus), που είχε γεννηθεί το 1707 και είχε πεθάνει το 1778, το προηγούμενο έτος από τη συνομιλία τους στα Tρίκαλα.

Tο γεγονός πως, επειδή δεν έχουμε κατορθώσει να εντοπίσουμε το όνομα του μοναχού με τον οποίο συνομίλησε στην Πάτμο ο Choiseul–Gouffier, μας επιτρέπει να διερωτηθούμε μήπως η συνομιλία τους ήταν αφηγηματικό τέχνασμα του Γάλλου περιηγητή, μήπως δηλαδή η δηλωμένη αρχαιολατρία, εκείνη που τον είχε οδηγήσει να περιηγηθεί την κλασική γη, τον οδήγησε και να επινοήσει αυτή τη συνομιλία. Mε άλλα λόγια, όταν η αρχαιολατρία του ήρθε αντιμέτωπη με εμπειρίες από τη (σκληρή) πραγματικότητα που βίωναν οι νεότεροι Ελληνες ζώντας μέσα στον κλοιό της οθωμανικής κυριαρχίας, μήπως η αφήγησή του για κάποιον που συνάντησε στην Πάτμο, ο οποίος γνώριζε και σεβόταν δύο διάσημα ονόματα της ευρωπαϊκής διανόησης, ήταν μια μορφή του φιλελληνισμού του: Να δείξει δηλαδή πως οι απόγονοι των Eλλήνων, μολονότι ζούσαν σε δύσκολες συνθήκες, διατηρούσαν την επαφή τους με τον σύγχρονο ευρωπαϊκό κόσμο;

Για τον Σουηδό, όμως, περιηγητή η αρχαιολατρία δεν φαίνεται να ήταν το βασικό κίνητρο του ταξιδιού του. O Iάκωβος Iωνάς Mπγέρνστολ (Bjoernstahl) (1731–1781) έκανε ταξίδια σε όλη σχεδόν την Eυρώπη (Γαλλία, Iταλία, Eλβετία, Γερμανία, Oλλανδία και Aγγλία) και στη συνέχεια θέλησε να εμπλουτίσει τις ταξιδιωτικές του εμπειρίες επισκεπτόμενος την Tουρκία και την Eλλάδα – «Turkiet, och Grekeland», όπως τις αναφέρει στο σχετικό τμήμα του έργο του. Tα ταξιδιωτικά του απομνημονεύματα που έχουν τον γενικό τίτλο «Resa» (Tαξίδι) δημοσιεύτηκαν σε έξι τόμους, από το 1780 ώς το 1784 στη Στοκχόλμη, μετά τον θάνατο του συγγραφέα, ενώ τα σχετικά με την Eλλάδα περιέχονται στον πέμπτο τόμο του έργου, που δημοσιεύτηκε το 1783. Περιγράφει γεγονότα που συνέβησαν το 1779.

Πέρα όμως από αυτή τη βασική διαφορά που διακρίνει τους δύο περιηγητές, το γεγονός πως ο Σουηδός περιηγητής στην αφήγησή του αποκαλύπτει και το όνομα του συνομιλητή του είναι ένα στοιχείο που καθιστά ελάχιστα πιθανή την εκδοχή του αφηγηματικού τεχνάσματος.

O Aμβρόσιος Tρίκκης

Tο πρόσωπο που συνομιλεί με τον Σουηδό περιηγητή το 1779, αυτός που φέρεται να θαυμάζει τον Nεύτωνα, τον Bολφ και τον Mπουρχάβε, ονομαζόταν Aμβρόσιος. Eίχε εκλεγεί μητροπολίτης Tρίκκης το 1764 για να παραιτηθεί περίπου τριάντα χρόνια αργότερα. Mολονότι δεν έχουμε στοιχεία για να παρακολουθήσουμε τις σπουδές που έκανε και να περιγράψουμε το περιβάλλον μέσα στο οποίο ανέπτυξε τα πνευματικά του ενδιαφέροντα, κάποια τεκμήρια που μας δίνει η σωζόμενη αλληλογραφία του μας επιτρέπουν να σκιαγραφήσουμε ένα πορτρέτο ανάλογο με αυτό που δίνει και ο Σουηδός περιηγητής: Λόγιος με έντονα πνευματικά ενδιαφέροντα που δεν εξαντλούνται σε θεολογικά ζητήματα. Στα 1786, για παράδειγμα, στέλνει επιστολή στον δάσκαλο Iωάννη Πέζαρο που διέμενε στον Tύρναβο και του ζητάει, μεταξύ άλλων, να τον βοηθήσει να κατανοήσει κάποια μαθηματικά ζητήματα που είχε θέσει ο Eυγένιος Bούλγαρης. Kαι αποχαιρετώντας τον Σουηδό και ελληνομαθή επισκέπτη του, έκρινε σκόπιμο να του προσφέρει το βιβλίο του Mελέτιου «Γεωγραφία παλαιά και νέα», που είχε εκδοθεί στη Bενετία το 1728.

Εξαιρέσεις;

Δεν γνωρίζω αν πρέπει να μας προκαλεί έκπληξη που ένας μορφωμένος μοναχός στην Πάτμο ενδιαφερόταν για τον Bολταίρο και τον Pουσσώ τον 18ο αιώνα· όπως δεν γνωρίζω αν η περίπτωση του μητροπολίτη Tρίκκης, ενημερωμένου στις ευρωπαϊκές επιστημονικές εξελίξεις, ζώντας, κατά δήλωση του Σουηδού περιηγητή, μέσα στον φόβο και την ανασφάλεια όπως και οι άλλοι χριστιανοί της περιοχής, αποτελεί μια ηχηρή εξαίρεση. Eίναι πάντως φαινόμενα τα οποία, ακόμα και ως ακραία, αξίζουν την προσοχή μας, όταν μάλιστα συνδέονται με πρόσωπα τα οποία δεν είναι γνωστά από κάποιο πνευματικό τους δημιούργημα.

* O κ. Δημήτρης Γ. Aποστολόπουλος είναι διευθυντής Eρευνών στο Eθνικό Ιδρυμα Eρευνών, εθνικός εκπρόσωπος στη «Διεθνή Eταιρεία Mελέτης του 18ου αιώνα» (ISECS).

Μάλλον υπάρχει κάτι που δεν τους αρέσει

Όλη αυτή υπερκινητικότητα των βόρειων γειτόνων μας τα τελευταία εικοσιτετράωρα:

- επιστολή προς τον Έλληνα Πρωθυπουργό,
- επιστολή προς τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
- επιστολή προς τον αρμόδιο για την πολυγλωσσία Επίτροπο κα,

δείχνει μια νευρικότητα και ίσως αποτελεί μέρος του σχεδίου τους για την αντιμετώπιση της επόμενης μέρας (μετά τη συμφωνία για το όνομα) τόσο στο εσωτερικό της χώρας τους όσο και στο εξωτερικό. Αν κρίνουμε από τη βιασύνη και την υπερδραστηριότητα, το αποτέλεσμα όσον αφορά την ονομασία του κράτους τους μάλλον δεν τους ικανοποιεί. Ωστόσο, φαίνεται από τις κινήσεις τους ότι αυτό που ζητούσαν τόσο καιρό δεν ήταν μόνο το όνομα, αλλά το έθνος (για την ακρίβεια το όνομα του έθνους) και η γλώσσα.

Αυτή την νέα πραγματικότητα θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι και εμείς να αντιμετωπίσουμε.

Το μακεδονικό ή σκοπιανό έχει μακρά ιστορία και προφανώς η όποια λύση θα έχει και μακρά ουρά. Η λύση στο θέμα της ονομασίας θα είναι η αρχή και όχι το τέλος.

Ταμείο Κλιματικής Αλλαγής

Δημοσιεύθηκε στην ειδική έκδοση Μέρισμα
που κυκλοφόρησε στις 26-6-2008 με την Καθημερινή.

Η πρόκληση

Πραγματικά θα είχε ενδιαφέρον να διερευνήσουμε τα αίτια της τόσο έντονης, τελευταία, συζήτησης για την κλιματική αλλαγή και τις δυσάρεστες έως και καταστροφικές επιπτώσεις που έχει στο περιβάλλον ο τρόπος ζωής και ανάπτυξης μας. Αλήθεια έχουμε πλέον στην πλειονότητά μας πεισθεί ότι κάτι πρέπει να αλλάξει ή πρόκειται για μία μόδα που θα περάσει πολύ γρήγορα όπως πολλές άλλες στο παρελθόν;
Όπως και να έχει, τελευταία όλοι μιλάνε για την κλιματική αλλαγή, όλοι ασχολούνται με το περιβάλλον και την προστασία του. Και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που ο Economist σε άρθρο της 22ας Μαΐου 2008, με τίτλο Strange bedfellows - Companies as activists περιγράφει κάποιες, έως πρόσφατα χαρακτηριζόμενες ως «ανίερες», συμμαχίες που αναπτύσσονται μεταξύ ακτιβιστών του περιβάλλοντος και επιχειρήσεων τις οποίες και θεωρεί «ως το μόνο δρόμο αντιμετώπισης της αβεβαιότητας και του κινδύνου απέναντι στο φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής».
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και το έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προς το Συμβούλιο με τίτλο: «Κλιματική Αλλαγή και Διεθνής Ασφάλεια», με ημερομηνία 13 Μαρτίου 2008.

Σύμφωνα με την Επιτροπή οι κίνδυνοι από την αλλαγή του κλίματος είναι πραγματικοί και είναι ήδη εμφανείς. Μάλιστα τα Ηνωμένα Έθνη υπολογίζουν ότι όλες οι εκκλήσεις -πλην μίας- για έκτακτη ανθρωπιστική βοήθεια μέσα στο 2007 ήταν σχετικές με το κλίμα.

Ωστόσο, αν και όλοι μιλάνε για το όφελος της πράσινης ανάπτυξης, για την πρόκληση της κλιματικής αλλαγής, για την προστασία του περιβάλλοντος και τη σημασία των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, κανείς δεν μιλάει για το πώς θα καλυφθεί το βραχυπρόθεσμο κόστος που απαιτείται για την εν βάθρων αλλαγή του παγκόσμιου προτύπου ανάπτυξης. Κόστος που θα επιβαρύνει τις επιχειρήσεις, τους ιδιώτες, το κράτος.

Θα πρέπει βέβαια να σημειωθεί ότι το κόστος αυτό είναι μικρό σε σχέση με το κόστος που θα κληθούμε να καταβάλουμε αν δεν πράξουμε τίποτα.

Σύμφωνα με το ανωτέρω έγγραφο της Επιτροπής, έχει υπολογιστεί ότι η κλιματική αλλαγή, με μία συγκρατημένη εκτίμηση, μπορεί να κοστίζει στην παγκόσμια οικονομία μέχρι και 20% του παγκόσμιου ΑΕΠ το χρόνο, ενώ το κόστος των προληπτικών αποτελεσματικών συντονισμένων ενεργειών που θα αποτρέψουν τις αρνητικές της επιπτώσεις μπορεί να περιοριστεί στο 1% του ΑΕΠ.

Χρειάζεται λοιπόν μία ώριμη κοινωνική συμφωνία για το ποιος θα επωμιστεί αυτό το σχετικά μικρό κόστος. Το βραχυπρόθεσμο αυτό κόστος που απαιτείται για την εφαρμογή ενός νέου πράσινου αναπτυξιακού προτύπου που θα μας σώσει από τα δεινά που θα επιφέρει η απραξία μας στο μέλλον. Θα πρέπει βέβαια όλοι να συμφωνήσουμε με την αναγκαιότητα ανάληψής του.


Η πρόταση


Η πρόταση λοιπόν που θα μπορούσε να καλύψει μέρος του κόστους προσαρμογής της οικονομίας μας σε πιο πράσινα πρότυπα, περιορίζοντας τις επιπτώσεις, αλλά και τις αιτίες της κλιματικής αλλαγής είναι η δημιουργία ενός Ταμείου Κλιματικής Αλλαγής (Climate Change Fund). Το Ταμείο μπορεί να λειτουργεί και να καλύπτει ανάγκες σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό ή και υπερεθνικό επίπεδο.

Προσεγγίζοντας τη διοικητική του μορφή, θα λέγαμε ότι θα ήταν προτιμητέο η νομική του μορφή να είναι πιο κοντά στα χαρακτηριστικά μιας Ανώνυμης Εταιρείας του Δημοσίου, έτσι ώστε να συνδυάζει την ευελιξία του ιδιωτικού τομέα και την αρμοδιότητα για κάποιες παρεμβάσεις που δίνει ο μανδύας του κράτους.

Τα έσοδα του Ταμείου θα προέρχονται κυρίως από χορηγίες ιδιωτών, οι οποίοι θα δίνουν χρήματα είτε για κατηγορίες παρεμβάσεων (αναδάσωση, διαχείριση υδάτινων πόρων, κλπ), είτε για συγκεκριμένα έργα (π.χ. δημιουργία πράσινης διαδρομής σε κάποιο Δήμο), και από:

- Το τέλος ΑΠΕ (Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας) που ήδη πληρώνουμε με το λογαριασμό της ΔΕΗ.

- Τα έσοδα που θα προέκυπταν από την εφαρμογή της αρχής ο ρυπαίνων πληρώνει. Όπως:

- τέλος αυτοκινήτων μεγάλου κυβισμού και υψηλής ρύπανσης,

- βιομηχανίες υψηλών ρύπων,

- πρόστιμα σε ιδιώτες ή επιχειρήσεις σχετικά με την προστασία του
Περιβάλλοντος.


Το Ταμείο θα επενδύει:

- Σε έργα "πράσινης" παρέμβασης σε όλη τη χώρα.

- Σε έργα διείσδυσης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στην καθημερινότητα.

- Στην έρευνα στον τομέα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (π.χ. διενέργεια διαγωνισμών για τη βράβευση καινοτόμων ερευνητικών αποτελεσμάτων).

Για την ενίσχυση της διαφάνειας και την κινητοποίηση όσο το δυνατόν περισσότερων ιδιωτών, το Ταμείο θα έχει και μία σημαντική καινοτομία. Στην ιστοσελίδα του θα μπορεί ο καθένας να "δίνει" χρήματα (ακόμη και με την πιστωτική του κάρτα) για τους σκοπούς του. Θα υπάρχει απ' ευθείας καταγραφή σε, προσβάσιμο από όλους, κατάλογο του ποσού που έδωσε και του ονόματος του χορηγού. Παράλληλα, στη συνέχεια θα παρακολουθείται η πορεία των χρημάτων που διέθεσε και θα αναφέρεται ποιο συγκεκριμένο έργο ή παρέμβαση χρηματοδότησαν.

Επιπλέον, σε άλλο σημείο της ιστοσελίδας θα αθροίζονται όλα τα ποσά και θα αναφέρεται το συνολικό διαθέσιμο ποσό που έχει κάθε στιγμή το Ταμείο, αλλά και πόσα έχουν διατεθεί για έργα "πράσινης" παρέμβασης σε όλη τη χώρα.

Είναι σαφές ότι η συγκεκριμένη πρόταση θέλει περαιτέρω εξειδίκευση και ανάλυση, ωστόσο μπορεί να αποτελέσει το ξεκίνημα μιας δημιουργικής συζήτησης γύρω από το θέμα.

Στο μεταίχμιο της αβεβαιότητας

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 26-6-2008
Tης Ριτσας Μασουρα


Η αισιοδοξία ήταν πάντα το μυστικό της υπέρβασης των προβλημάτων του παλιότερου ανθρώπου. Ακόμη και στη χειρότερη των περιπτώσεων, ο άνθρωπος πάσχιζε να αδράξει την αισιοδοξία, μοναδική προωθητική δύναμη της ζωής. Και παρά τα μεγάλα ιδεολογικοπολιτικά προβλήματα και τις κοινωνικές αντιξοότητες πορευόταν πάνω σε άγνωστες ράγες, αλλά πεπεισμένος ότι στο τέλος θα γινόταν φωτεινό παράδειγμα προς μίμηση. Δεν διέσχιζε τις εποχές μονάχος. Συνοδοιπόρους είχε τις αξίες που αγόγγυστα είχε επωμιστεί από τις προηγούμενες γενιές, πυρσοί, ικανοί να φέγγουν ακόμη και τις κατασκότεινες νύχτες. Και είχε επεξεργαστεί στο μέτρο των δυνατοτήτων του την έννοια της αγάπης και της προσφοράς, του σεβασμού, της γενναιοδωρίας και της ανιδιοτέλειας. Θεματοφύλακας σπουδαίος της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, δεν διατηρούσε βέβαια όλον αυτό τον πακτωλό των αξιών σε κατάσταση διαρκούς εγρήγορσης, δεν ξημεροβραδιαζόταν μελετώντας καλύτερους τρόπους εφαρμογής τους στο πρακτικό σκέλος της ζωής, αλλά τουλάχιστον παίδευε τον νου, πασχίζοντας για την κατάκτηση της αυτοσυνειδησίας. Κι όταν τα αποτελέσματα της όποιας προσπάθειάς του δεν ήταν τα αναμενόμενα στον κοινωνικό χώρο, δεν εγκατέλειπε, δεν παραδιδόταν στο έρεβος, δεν εγκαταλειπόταν στα υποτακτικά στο μαγικό ραβδί της Κίρκης, αλλά ξανάπιανε το νήμα απ’ την αρχή.

Κανείς δεν αντιλέγει ότι αυτός ο ημι-ιδανικός, απών σήμερα, άνθρωπος είχε πολύ γήινες ανάγκες και βίωνε όπως και τόσοι άλλοι μαζί του τη ματαιότητα και την αμείλικτη πραγματικότητα της φθοράς. Προφανώς, όμως, διέθετε αντισώματα, τα οποία συνέβαλαν στο να παρεκκλίνει της συνήθους πορείας των πολλών και να επιστρέφει εκεί, όπου ο ίδιος επιθυμούσε να σταθεί. Σήμερα, ο τύπος αυτός έχει εκλείψει και πιθανότατα ανευρίσκεται στα ράφια του μουσείου. Εξέλιπε, όπως νομοτελειακά εκλείπουν τα εξαιρετικά όμορφα είδη του ζωικού βασιλείου.

Ο καινούργιος άνθρωπος, λάτρης της επιτάχυνσης, αρέσκεται στην ορθοπεταλιά. Απολαμβάνει με τις ώρες τον εαυτό του στον καθρέφτη, γίνεται σχεδόν μόνιμος συνομιλητής του, απελπιστικά νάρκισσος. Δεν πληροί παρά ελάχιστα από τα στοιχεία που συνθέτουν την έννοια του πολίτη, όπως τη δίδαξε ο Αριστοτέλης. Μη στοχαστικός, μη ανθεκτικός στις ιδιαιτερότητες της ζωής, δέσμη ακόρεστων ορέξεων, ματαιόδοξος μέχρις εσχάτων, θεωρεί πολύ λογικό να αυτοπροβάλλεται ακόμη κι όταν οι άλλοι τον προσπερνούν, εφευρίσκει τρόπους επικυριαρχίας και βλάπτει επί μονίμου βάσεως τον διπλανό του. Ο υλισμός και ο καταναλωτισμός γίνονται γι’ αυτόν ένα είδος σύγχρονης θεότητας και όντας προκλητικά χορτάτος, θεωρεί ότι του αξίζει ακόμη περισσότερη ευημερία, η οποία αναγκαστικά περνάει μέσα από τα λαγούμια της διαφθοράς, κρατικά ή μη. Ενα περίεργο ανθρώπινο είδος ο καινούργιος άνθρωπος (δεν εξυπακούεται η γενικότητα), χωρίς εσωτερικότητα, με υπέρμετρο ατομικισμό και απέχθεια για οτιδήποτε συλλογικό, δείχνει να απολαμβάνει τον κατακερματισμό της ζωής, όπως ο εμπρηστής απολαμβάνει εκ του μακρόθεν τη φωτιά στις μεγάλες δασικές εκτάσεις. Γιατί, όντας πλεονέκτης, ελπίζει ότι τα περισσότερα κομμάτια γης θα περιέλθουν στην ιδιοκτησία του.

Η ζωή του σύγχρονου ανθρώπου βρίσκεται στο μεταίχμιο της αβεβαιότητας ως προς τη διαμόρφωση των χαρακτηριστικών της. Κι είναι μάλλον απίθανο να γίνουν προβλέψεις. Ακόμη και οι πιο αισιόδοξοι, όμως, αντιλαμβάνονται ότι τέτοιοι πολίτες, σαν αυτούς που προαναφέραμε, δεν μπορούν να αποτελούν πλατφόρμες μεταφοράς μας στο μέλλον, ούτε να μένουν στο απυρόβλητο στο διηνεκές.

Μία είδηση με νόημα.....και μέλλον

Αποχώρηση εταιρειών της MIG από τον ΣΕΒ


Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ ON LINE Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2008 16:44
Τελευταία Ενημέρωση : 19/06/2008 17:43

Η Marfin Investment Group (MIG) ανακοίνωσε ότι απεφάσισε να συστήσει στις εταιρείες που είναι υπό τον έλεγχό της και είναι μέλη του ΣΕΒ να αποχωρήσουν άμεσα από την εργοδοτική αυτή οργάνωση, χωρίς να προσδιορίσει, προς το παρόν, το λόγο γι' αυτή την απόφαση. Κύκλοι του ΣΕΒ εξέφρασαν έκπληξη για την απόφαση.

Στη γενική συνέλευση της Vivartia o διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Σπύρος Θεοδωρόπουλος δήλωσε ότι ο ΣΕΒ δεν προασπίζεται σωστά τα συμφέροντα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, ενώ ο πρόεδρος του δ.σ. της Vivartia και διευθύνων σύμβουλος της MIG Διονύσιος Μαλαματίνας τόνισε ότι η MIG μέσω κάθε συμμετοχής της αναζητά προστιθέμενη αξία, την οποία δεν βρήκε στο ΣΕΒ.

Σε ερευνητή του ΑΠΘ το διεθνές βραβείο Marconi

Από τη Ναυτεμπορική


Στον Έλληνα επιστήμονα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Δρ. Άγγελο Μπλέτσα και στους συνεργάτες του Hyundong Shin, Επίκουρο Καθηγητή του Πανεπιστημίου Kyung Hee της Κορέας και Μoe Win, Καθηγητή του MIT απονέμεται το διεθνές βραβείο Guglielmo Marconi σε Ασύρματες Επικοινωνίες της διεθνούς Ένωσης Ηλεκτρολόγων/Ηλεκτρονικών Μηχανικών (ΙΕΕΕ) για το έτος 2008.

Η βραβευμένη εργασία μελετά τρόπους συνεργασίας σε ασύρματα δίκτυα: Πώς δηλαδή πομποδέκτες με μία κεραία και «έξυπνη» συνεργασία μεταξύ τους μπορούν να λειτουργήσουν ως μία πολλαπλή κεραία, με σημαντική απόδοση σε αξιοπιστία, ταχύτητα και εξοικονόμηση ενέργειας, σε σχέση με το κλασικό, μη συνεργατικό (ανταγωνιστικό) τρόπο επικοινωνίας ο οποίος χρησιμοποιείται σήμερα. Η εργασία δίνει έμφαση σε πρακτικούς αλγορίθμους αναμετάδοσης χαμηλής πολυπλοκότητας.

Να σημειωθεί ότι το διακεκριμένο βραβείο G. Marconi της ΙΕΕΕ απονέμεται μία φορά κάθε χρόνο ως βραβείο καλύτερης εργασίας που δημοσιεύτηκε κατά την προηγούμενη χρονιά, στο κορυφαίο διεθνές επιστημονικό περιοδικό της ΙΕΕΕ σε Ασύρματες Επικοινωνίες. Παραλήπτες του βραβείου τα προηγούμενα χρόνια ήταν γνωστοί καθηγητές που διαπρέπουν κυρίως στα Πανεπιστήμια των ΗΠΑ.

Υπέρ και κατά Obama

Η νίκη του Obama για το χρίσμα των Δημοκρατικών έχει και φίλους και εχθρούς. Μερικά links από το διαδίκτυο:

http://greatersurbiton.wordpress.com/2008/01/07/barack-obama-and-the-greek-lobby/

http://www.barackopedia.org/thread/811638/macedonia+vs+greece?t=anon

http://the-macedonian-tendency.blogspot.com/2007/08/obama-ignores-macedonian-cry-accepts.html


http://www.barackobamaismyhomeboy.com/NewYork-Greece

http://my.barackobama.com/page/group/ExpatsforObamainGreece

http://panagiotioeng.blogspot.com/2008/02/barack-obama-for-greece.html

http://www.youtube.com/watch?v=xakocS-aqUE

http://portokalada.com/contents/Greek_Americans_and_Barack_Obama.4457

http://www.pestaola.gr/2008/03/20/obama-race-speech/

Η Γαλλία στο πλευρό της Ελλάδος για ονομασία ΠΓΔΜ

Από την Καθημερινή:

Σαρκοζί: Η Γαλλία αλληλέγγυος με την Ελλάδα για το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ

Αποκλειστική συνέντευξη του Γάλλου ηγέτη στην «Κ»


Η Γαλλία «είναι και θα παραμείνει αλληλέγγυος προς την Ελλάδα» στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων διαβεβαιώνει ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Νικολά Σαρκοζί, σε αποκλειστική συνέντευξή του στην «Κ».

Η δέσμευση του κ. Σαρκοζί έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς η χώρα του αναλαμβάνει από 1ης Ιουλίου την προεδρία της Ε.Ε., στη διάρκεια της οποίας θα συζητηθεί η ένταξη της ΠΓΔΜ.

Δύο ημέρες πριν από τη σημαντική επίσκεψή του στην Ελλάδα, ο Γάλλος πρόεδρος ομιλεί για το άριστο επίπεδο της συνεργασίας των δύο χωρών, αλλά και για τις σχέσεις του με τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, για τον οποίο τονίζει ότι «δεν είναι απλά εταίρος, αλλά φίλος» και σημειώνει ότι έχουν κοινές απόψεις σε πολλά ζητήματα.

He did it!!

Από την Καθημερινή:

O Μπαράκ Ομπάμα αντίπαλος του Τζον ΜακΚέην

Ο Μπαράκ Ομπάμα σημείωσε μια ιστορική νίκη χθες Τρίτη, κερδίζοντας και μαθηματικά το χρίσμα του Δημοκρατικού κόμματος για να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ, το Νοέμβριο.

Είναι ο πρώτος μαύρος υποψήφιος που το καταφέρνει, μετά από μια νίκη που πριν από ένα χρόνο, όταν η αντίπαλός του Χίλαρι Κλίντον έμοιαζε το αδιαφιλονίκητο φαβορί για το χρίσμα, φαινόταν αδιανόητη.

Ο 46χρονος γερουσιαστής από το Ιλινόι θριάμβευσε μετά την πιο μακρόχρονη και ακριβή μάχη για το χρίσμα που έχει σημειωθεί ποτέ στη χώρα, καταφέρνοντας να συγκεντρώσει τον αναγκαίο αριθμό εκλεκτόρων μόλις χθες, στο τέλος της κούρσας που αρκετοί αναλυτές δεν δίστασαν να χαρακτηρίσουν επική.

Τζ. Σόρος: Επίκειται «φούσκα» στην αγορά πετρελαίου

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ ON LINE
Τρίτη, 3 Ιουνίου 2008 10:52

Για «επικείμενη φούσκα» στην αγορά του πετρελαίου και άλλων εμπορευμάτων αναμένεται να κάνει λόγο, σήμερα, ο δισεκατομμυριούχος επενδυτής Τζορτζ Σόρος, κατά τη διάρκεια ομιλίας του ενώπιον επιτροπής του αμερικανικού Κογκρέσου.

Όπως επισημαίνουν οι Financial Times σε σημερινό δημοσίευμα, ο Αμερικανός μεγαλοεπενδυτής θα αποδώσει την άνοδο των τιμών πετρελαίου σε έναν αριθμό θεμελιωδών αλλαγών και παραγόντων στην αγορά. Παρόλα αυτά, αναμένεται να υποστηρίξει πως η σχετικά πρόσφατη ικανότητα των επενδυτικών ιδρυμάτων να επενδύουν στην αγορά προθεσμιακών συμβολαίων ενισχύει ακόμα περισσότερο τις τιμές και δημιουργεί μια «φούσκα» στην αγορά πετρελαίου.

«Θεωρώ πως οι εξαγορές μέσω των δεικτών εμπορευμάτων παραπέμπει, κατά μυστήριο τρόπο, στην αντίστοιχη “μόδα” για ασφαλιστικά χαρτοφυλάκια, η οποία είχε οδηγήσει στο κραχ των χρηματιστηρίων το 1987» θα αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο Σόρος, σύμφωνα με τους FT.

Σταθερός στο 3,6% ο ρυθός ανάπτυξης στο α΄ τρίμηνο

"Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ ON LINE Τρίτη, 3 Ιουνίου 2008 12:05
Τελευταία Ενημέρωση : 03/06/2008 12:10

ΑΥΞΗΣΗ κατά 3,6% σημείωσε σε ετήσια βάση στο πρώτο τρίμηνο το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία Ελλάδος ΕΣΥΕ."


Όχι και άσχημα όταν στην Ευρωζώνη η ανάπτυξη έτρεξε με 0,8% και το πετρέλαιο κινείται στα 130$.